Yargıtay 9. Ceza Dairesi · E. 2013/11121 · K. 2014/760

9. Ceza Dairesi         2013/11121 E.  ,  2014/760 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması, kasten yaralama Hüküm : 1- TCK'nın 268/1. maddesinin delaletiyle 267/1, 269/3-a, 53/1 maddeleri uyarınca mahkumiyet 2- TCK'nın 86/2, 86/3-e, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet (iki kez) Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Sanık hakkında...'ı kasten yaralama ve başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçlarından kurulan hükümlere ilişkin yapılan incelemede; Gerekçeli karar başlığında suç adının başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması yerine iftira olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir. Müsaderesi talep edilen adli emanetin 2011/1148 sırasında kayıtlı bıçak hakkında her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 2- Sanık hakkında ...'i kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince; Sanığın, alkollü bir şekilde Çorum .... Yardımlaşma Dernek binasına gelerek aralarında öncesinde husumet bulunan diğer müşteki...'ı adli emanetin 2011/1148 sırasında kayıtlı bıçak ile yaralaması üzerine, mağdur ...'in suçta kullanılan bıçağı almak istediği esnada elinden yaralandığı olayda, sanığın mağdur ...'e karşı gerçekleşen eyleminin taksirle yaralama suçunu oluşturduğu ve anılan suçun takibinin şikayete tabi olduğu, mağdur ...'in de kovuşturma aşamasında şikayetinden vazgeçtiğinin anlaşılması karşısında, sanığın hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması, Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 21.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.