Yargıtay 7. Ceza Dairesi · E. 2013/11372 · K. 2014/4864

7. Ceza Dairesi         2013/11372 E.  ,  2014/4864 K. "İçtihat Metni" Tebliğname No : K.Y.B.- 2013/180914 6197 sayılı Eczacılar ve Eczaneler Hakkındaki Kanun'a aykırılık eyleminden dolayı H.. E.. hakkında, anılan Kanun'un 24, 44 ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 15/2.maddeleri uyarınca 3.200 Türk Lirası idari para cezası uygulanmasına dair Tarsus Kaymakamlığı Sağlık Grup Başkanlığı'nın 05/04/2011 tarihli ve 2553 sayılı idari para cezası kararına yönelik itirazın reddine dair, Tarsus 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 03/11/2011 tarihli ve 2011/723 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Tarsus 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/10/2012 tarihli ve 2012/243 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 13/05/2013 gün ve 30885 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13/06/2013 gün ve KYB. 2013/180914 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu. Mezkür ihbarnamede; Dosya kapsamına göre, 6197 sayılı Eczacılar ve Eczaneler Hakkında Kanunun 24.maddesinde "Reçete mukabilinde verilmesi meşrut olan ilaçların reçetesiz verilmesi ve zehirli ve müessir maddelerin eczanelerde toptan satılması yasaktır" hükmüne göre kabahatli H.. E.. hakkında elinde satılmayan ilaçları bir kısım ilaç depolarına fatura ederek satmasından dolayı idari yaptırım kararı uygulanmış ise de, anılan Kanun'da uyuşturucu ve uyarıcı bir takım ilaçların toptan satılmasının engellenmesinin amaçlandığı, ilaç yapımında kimyasal maddeler kullanılması sebebiyle ilaçlar içindeki etken maddelerin, bütün ilaçların zehirli ve müessir nitelikte kabul edilerek toptan satışının yasak olduğunun Kanunun lafzı yorumuyla çıkartılamayacağı, toptan satıma konu ilaçların fatura mukabilinde teamülen eczaneler ve ecza depoları arasında ilaç teminine bağlı olarak tedavül ettirildiği, kabahatlinin ilaçları fatura ettiği ecza depolarının ruhsatlı olup olmamasının idare tarafından ayrıca değerlendirilmesi gerektiği cihetle, itirazın bu yönden kabulüne karar vermek gerekirken reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Tarsus 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/10/2012 gün ve 2012/243 değişik iş sayılı kararının CMK.nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, idari para cezasının kaldırılmasına, 20/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.