Yargıtay 10. Hukuk Dairesi · E. 2013/11824 · K. 2014/19967

10. Hukuk Dairesi         2013/11824 E.  ,  2014/19967 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi : Balıkesir 1. İş Mahkemesi Tarihi : 20.03.2013 No : 2012/517-2013/222 Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmü, tarafların avukatlarının temyiz etmeleri üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-)Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalının avukatının temyiz itirazlarının reddi gerekir. 2-)Davacının avukatının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; 506 Sayılı Yasanın 140. ve 5510 sayılı Yasanın 102. maddesinde düzenlenen İdari para cezaları, prim ödeme borcundan farklı olarak yasaya aykırı davranışın cezai yaptırımı olup, bu cezadan, cezaların şahsiliği ilkesi gereğince, eylemi kim yapmışsa o sorumludur. Somut olayda, davadışı A.. ... Ltd. Şti.'nin işveren sıfatıyla yasaya aykırı eylemi sonucu tayin edilen idari para cezasından sorumluluğu kişisel olup, bu cezadan ortak sıfatıyla davacının sorumlu tutulmasının mümkün olmadığı gözetilmeksizin yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Kaldı ki, sorumlu olduğu kabul edilse bile davacının, A.....Ltd Şti.yi temsil ve ilzama yetkisinin bulunmamasına sadece ortak olduğunun anlaşılmış olmasına göre, limited şirket ortaklarının sorumluluğunu düzenleyen 6183 sayılı Amme Alacakları Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 22.07.1998 gün ve 4369 sayılı Kanun’un 21. maddesiyle değişik 35. maddesi uyarınca “limited şirket ortakları şirketten tahsil imkanı bulunmayan amme alacağından sermaye hisseleri oranında doğrudan doğruya sorumlu olurlar ve bu Kanun hükümleri gereğince takibe tabi tutulurlar” hükmü gereğince, sermaye hissesi oranında davacının sorumlu tutulması gerektiğinin gözetilmemiş olması, isabetsizdir. O halde, davacı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır. SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine 20.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.