Yargıtay 2. Hukuk Dairesi · E. 2013/11860 · K. 2013/25771

2. Hukuk Dairesi         2013/11860 E.  ,  2013/25771 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Konya/Ereğli 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi TARİHİ :17.05.2007 Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle Türk Medeni Kanununun 166/4. maddesindeki boşanma sebebi gerçekleşmiş olup, mahkemece de bu sebeple tarafların boşanmalarına karar verildiğine göre, davalının bu yöne ve aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan yönlere ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2-Davacı, kendisi tarafından daha önce açılmış ve redle sonuçlanmış olan boşanma davasına dayanarak Türk Medeni Kanununun 166/4. maddesindeki sebeple boşanma talep etmiştir. Daha önceki boşanma davasının "kadının kusurlu davranışları gerçekleşmiş olmakla birlikte davacının barışma girişimlerinde bulunmak suretiyle eşini affettiği, affedilen veya en azından hoşgörüyle karşılanan olaylara dayanılarak boşanma kararı verilemeyeceği" gerekçesiyle reddedildiği görülmektedir Kesinleşen bu ret kararı karşısında sözü edilen davadan önceki olaylardan dolayı artık davalıya kusur izafe edilemez. Fiili ayrılık süresi içinde davalının kusurlu bir davranışı da ispatlanamamıştır. Bu durumda boşanmaya sebep olan fiili ayrılıkta kadını kusurlu saymak mümkün olmayıp, açtığı boşanma davasından sonra fiili ayrılığı başlatan koca boşanmaya sebep olan fiili ayrılıkta kusurludur. Davalı, kendi kusuru ile sebep olmadığı, boşanma yüzünden mevcut menfaatlerini kaybettiğine göre Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi gereğince davalı yararına uygun miktarda maddi tazminat tayin edilmelidir. Bu husus nazara alınmadan davalının "kusurlu" kabul edilip, maddi tazminat talebinin reddi doğru bulunmamıştır. 3-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davalının kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davalı yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir. SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 07.11.2013 (Per.)