Yargıtay 1. Hukuk Dairesi · E. 2013/12590 · K. 2013/13759

1. Hukuk Dairesi         2013/12590 E.  ,  2013/13759 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : GÖLCÜK 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ TARİHİ : 21/11/2012 Yanlar arasında görülen  tapu iptali tescil ve tenkis  davası sonunda, yerel mahkemece  davanın kabulüne  ilişkin olarak verilen  karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,  Tetkik Hakimi  raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü; Dava,  muris muvazaası hukuksal nedenine  dayalı tapu iptali ve tescil olmazsa tenkis ve bedel   isteklerine  ilişkindir. Mahkemece, miras bırakanın taşınmaz satmaya ihtiyacının olmadığı, tapu kaydındaki değer ile temlik tarihindeki gerçek değer arasında fahiş farklılık bulunduğu, taşınmazın davalıya satışını haklı gösterir sebeplerin olmadığı, temlikin  mirasçılardan mal kaçırma amacıyla   muvazaalı yapıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne   karar verilmiştir. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davalı vekilinin Küçükçekmece Adliyesinde duruşmasının bulunduğunu belirterek mazeret dilekçesi verdiği, mahkemece  davalı vekilinin Küçükçekmece Adliyesindeki  duruşmasının saat   9.53'de bittiğinin Uyap çıktısından anlaşıldığı, temyize konu dosyanın duruşmasının ise saat 13.45 olduğu gerekçesiyle mazeret dilekçesinin     ara kararla reddedildiği,   6100 sayılı HMK'nin 184 /2ve 186.maddeleri uyarınca işlem yapılmadan  aynı tarihli oturumda davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır. Hemen belirtmek gerekir ki; hangi yargılama usulü uygulanırsa uygulansın tarafların yargılamada sözlü olarak görüş  ve değerlendirmelerini ifade etmeleri özel bir önem taşımaktadır. Yazılı Yargılama usulünde de tarafların hükümden önce son kez mahkeme huzurunda sözlü değerlendirme yapıp, açıklamada bulunmaları, doğru bir karar verilmesi bakımından önemlidir. Bu ilkeler, 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 376. ve 377. maddesi ile karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 186. maddesinde yapılan düzenlemelerle hüküm altına alınmıştır. 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 184/2. maddesinde açıkça; Mahkemenin tarafların tahkikatın tümü hakkındaki açıklamalarından sonra, tahkikatı gerektiren bir husus kalmadığını görürse, tahkikatın bittiğini, taraflara tefhim edeceği, yine aynı kanunun 186. maddesi hükmü ile de; mahkemenin  tahkikatın bitiminden sonra sözlü yargılama ve hüküm için tayin olacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla iki tarafı davet edeceği, taraflara çıkartılacak davetiyede, belirlenen gün ve saatte mahkeme de hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususunu bildireceği, mahkemenin sözlü yargılamada tarafların son sözlerini sorarak hükmünü vereceği  düzenlenmiş olup, anılan düzenlemeler emredici niteliktedir. Somut olaya gelince, mahkemenin sözkonusu ilkeleri  dikkate almadan,  yargılama sonunda  tahkikatın bittiğini taraflara tefhim etmeden ve   son  sözlerini sormadan sonuca gitmiş olması doğru değildir. Hal böyle olunca, 6100 Sayılı HMK'nin 184/2. maddesi hükmü gereğince tahkikatın bittiği tefhim edildikten sonra aynı kanunun 186. maddesi gereğince taraflara son söz hakkı verilmesi, ondan sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması  isabetsizdir. Davalı vekilinin belirtilen nedenle temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma  sebebine  göre   diğer hususların bu aşamada   incelenmesine  yer  olmadığına,  alınan peşin  harcın  temyiz  edene  geri  verilmesine, 01.10.2013  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.