Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2013/13450 · K. 2013/19107

12. Ceza Dairesi         2013/13450 E.  ,  2013/19107 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle Öldürme Hüküm : TCK'nın 85/1, 22/3, 62, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: 25.08.2005 tarihinde kalp rahatsızlığı sonucu öldüğü bildirilerek defnedilen ölenle ilgili olarak 14.04.2008 tarihli Şavşat Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilen isimsiz şikayet dilekçesinde; ölenin kalp hastalığı nedeniyle değil, eşi olan sanığın ağaç kesmesi sırasında kesilen ağacın altında kalması nedeniyle öldüğünün ihbarı üzerine, 23.04.2008 tarihinde yapılan fethi kabir işlemi sonucu 1939 doğumlu ... hakkında düzenlenen otopsi, morg ihtisas dairesi ve Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunun raporlarına göre; kişinin boyun 2. omur, üst kol kemiği, köprücük kemiği kırıklarıyla kafatasında kırık saptanması nedeniyle ölümün kafa ve genel vücut travması sonucu kafa tası ve kafa içi travmatik değişimlerinden ileri geldiğinin kabulü gerektiği ve tespit edilen travmatik değişimlerin kişinin basitçe düşmesi neticesinde oluşmasının mümkün görülmediği tespit edilmiştir. Olaydan 3 yıl kadar sonra yapılan ihbar üzerine dinlenilen, ölen ve sanığın dünürü olan ... ile köylüsü olan ...'in ilk anlatımlarında sanığın evinin önünün kalabalık olduğunu görüp eve gittiklerini, sanığa ölümün nasıl olduğunu sorduklarında, sanığın kendilerine eşinin üzerine ağaç düştüğünü söylediğini belirtmeleri, sanığın kızı ... ve gelini ...'in çelişkili anlatımları ve otopsi, morg ihtisas ve Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulu raporları birlikte değerlendirildiğinde tanıklar ... ve ...'in sanıktan naklen anlatımları oluşa uygun kabul edilerek sanığa sanığa atılı taksirle öldürme suçunun sabit olduğunu kabul eden mahkemenin takdirinde isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanığın eksik inceleme yapıldığına, tanıkların mahkeme aşamasındaki beyanlarının dikkate alınması gerektiğine, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1- Olay günü sanığın ağaç kestiği sırada kestiği ağacın eşi olan ölenin üzerine düşmesi sonucu ölümüne neden olduğu olayda, bilinçli taksirin koşullarının oluşmadığı gözetilmeden sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini, 2- Ölen ve sanık evli olup dosya kapsamından müşterek çocukları bulunduğu anlaşılmaktadır. TCK'nın 22/6. maddesinde ''taksirli hareket sonucu neden olunan netice münhasıran failin kişisel ve ailevi durumu bakımından, artık bir cezaya hükmedilmesini gereksiz kılacak şekilde mağdur olmasına yol açmışsa ceza verilmez'' hükmüne rağmen mahkemece sanığın eşinin ölümü nedeniyle bir cezanın hükmedilmesini gereksiz kılacak derecede mağdur olduğuna dair dosyada delil bulunmadığından TCK'nın 22/6. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına'' şeklindeki dosya kapsamına uymayan yetersiz gerekçe ile TCK'nın 22/6. maddesinin uygulanmaması, 3-5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden anılan madde ile hak yoksunluğuna hükmedilmesi, Kanuna aykırı olup sanığın ve üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.