Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2013/13545 · K. 2013/18467

11. Hukuk Dairesi         2013/13545 E.  ,  2013/18467 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25.04.2011 gün ve 2008/101-2011/220 sayılı kararı onayan Daire’nin 09.05.2013 gün ve 2013/5303-2013/9455 sayılı kararı aleyhinde davalı T. Halinde T. Ticaret Bankası A.Ş. vekili tarafından tavzih isteğinde bulunulmuş ve tavzih dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü: Davacı vekili, müvekkili şirketin de arasında bulunduğu davalı bankalar ve Finansal kiralama şirketleri ve Faktoring şirketleri arasında borçlular... Seramik Sanayi A.Ş.,... Madencilik A.Ş.,... Pazarlama A.Ş. ve... Dış Ticaret A.Ş. nin borçlarının tasfiyesi konusunda bir araya gelinerek borç tasfiye sözleşmesi imzalandığını, davacı şirketin hesapları üzerinde yapılan vergi incelemesi sırasında 08.09.1998 tarihli borç tasfiye sözleşmesinin damga vergisinin ödenmediğinden bahisle vergi inceleme raporu düzenlendiği ve müvekkili Faktoring şirketi aleyhine ağır kusur cezalı damga vergisi tarhiyatının gerçekleştirildiğini, buna karşı İstanbul 8. Vergi Mahkeme'sinin 2001/719 Esası'nda kayıtlı davanın açıldığını, ancak mahkemece işlemin onanmasına karar verildiğini, Vergi Mahkemesi'nin kararının temyizi üzerine Danıştay 7. Dairesi tarafından onandığını, bu nedenle 58.591,47 TL damga vergisi, 117.182,94 TL ceza, 230.850,39 TL gecikme faizi ve 632,79 TL yargı harcı olmak üzere toplam 407.257,59 TL'nın 12.08.2002 tarihinde vergi dairesine ödendiğini, bunların 14.08.2002 tarih ve 32477 yevmiye numaralı Beşiktaş Noterliğine ait ihtarname ile Sekreter Bank olan Tekfen Bank A.Ş.'ne ihbar edildiğini, bu ihtarın banka tarafından diğer taraflara bildirildiği halde kendilerine ödeme yapılmadığını, Damga Vergisi Kanunu'nun 24. maddesi gereğince birden fazla kişi tarafından imzalanan kağıtlara ait vergi ve cezaların tamamından imza edenlerin müteselsilen sorumlu olduklarını iddia ederek, davalıların yapılan tüm ödemelerden dolayı kendilerine karşı müteselsilen sorumlu olmaları nedeniyle borç tasfiye sözleşmesindeki garame paylarına göre her bir davalıdan sorumlu olduğu miktarın tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalılar vekilleri ayrı ayrı verdikleri cevap dilekçeleri ile borç tasfiye sözleşmesine göre her türlü resim, harç ve vergiden dava dışı borçlu şirketlerin sorumlu olduğunu savunarak davanın reddini talep ve dava etmişlerdir. Mahkemece, davanın erken açıldığı gerekçesiyle davanın reddine dair tesis edilen karar, taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır. Davalı T. Halinde T. Ticaret Bank. A.Ş vekili ile Ambro Bank N.V vekilinin karar düzeltme isteminin reddine karar verilmiştir. Davalı T.Halinde T. Ticaret Bank. A.Ş vekili, Dairemizin karar düzeltme ilamına karşı tavzih isteminde bulunmuştur. Her ne kadar davalı T. Halinde T. Ticaret Bankası A.Ş. vekilince müvekkilinin %98,50 hissesine TMSF'nin sahip olduğu, Bankanın yönetimi ve denetiminin Fona intikal ettiği, bu nedenle fon bankası niteliğinde bulunduğu, harçtan muaf olduğu ve müvekkiline HUMK'nın 3506 sayılı Kanun ile değişik 442/3 maddesi uyarınca para cezası verilemeyeceği iddia edilmiş ise de, 4389 sayılı Kanun'un 14/5-c maddesi uyarınca hisseleri kısmen veya tamamen Fona intikal eden bankaların Fon tarafından borçlarının üstlenilmesi halinde harçtan muafiyet söz konusu olup, hisseleri Fon'a devreden bankaların borçların kendiliğinden üstlenilmesine ilişkin bir hüküm olmadığı gibi, dosya kapsamında davalı Banka'nın borçlarının Fon tarafından üstlenildiğine dair herhangi bir belge de bulunmamaktadır. Öte yandan, davalı Bankanın tasfiyesinin Fon tarafından yürütülmemesi karşısında davalı Bankanın 5411 sayılı Kanun'un 140/2. maddesindeki muafiyetten yararlanması da söz konusu olmayacaktır. Yine somut olayda, Bankanın davalı konumunda bulunduğu gözetildiğinde anılan kanunun 140/9. maddesinin de uygulama yeri bulunmamaktadır. Bu itibarla, davalı Banka'nın yargı harçlarından ve HUMK'nın 3506 sayılı Kanun ile değişik 442/3 maddesi uyarınca hükmedilecek para cezalarından muafiyeti bulunmadığından tavzih isteminin reddine karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı T. Halinde T. Ticaret Bankası A.Ş. vekilinin Dairemizin 09.05.2003 tarih ve 2013/5303–2013/9455 sayılı kararının düzeltilmesine ve tavzihine yönelik istem dilekçesinin REDDİNE, ödediği karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 22.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.