Yargıtay 1. Hukuk Dairesi · E. 2013/13898 · K. 2013/17737

1. Hukuk Dairesi         2013/13898 E.  ,  2013/17737 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : GEMLİK 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ TARİHİ : 22/01/2013 Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü; Dava, inançlı işlem hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacının, dava dışı babası H.'in borcuna karşılık teminat olmak üzere kayden maliki olduğu 7438 parsel 12 numaralı bağımsız bölümü tapuda satış göstermek suretiyle alacaklı F.T.'in kızı olan davalıya temlik ettiğini, borcun tamamı ödendiği halde mülkiyetin iade edilmediğini, davalı hakkında dolandırıcılık ve tefecilik eyleminden dolayı suç duyurusunda bulunduğunu ileri sürerek eldeki davayı açtığı, mahkemece yazılı delil bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine ilişkin olarak verilen kararın temyizi üzerine; Dairece; "davacıya yemin teklif etme hakkının hatırlatılması" gerektiğine değinilerek kararın bozulduğu, Gemlik C.Başsavcılığının 19.07.2012 tarihli iddianamesi ile davalı, kardeşi G. ve babası Feruz hakkında tefecilik yapmak ve dolandırıcılık suçlarından cezalandırılmaları istemiyle Gemlik 2. Asliye Ceza Mahkemesinde dava açıldığı ve yargılamanın devam ettiği, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda yazılı delil sunmayan davacının yemin teklifinde de bulunmadığı ve davasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. Somut olayın özelliği gereği burada yemin delili üzerinde durulmasında gerekmektedir. Yemin; bir tarafın mahkeme önünde belirli bir vakıanın doğruluğu konusunda yasanın öngördüğü şekilde yaptığı beyandır. Kesin ve tamamlayıcı olmak üzere yemin ikiye ayrılmaktadır. İspat yükü altında bulunan tarafın uyuşmazlığı çözüme bağlayıcı bir vakıa hakkında hasmına önerdiği yemine kesin yemin denmektedir. (Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (HUMK). m. 344 (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) m.225 vd.). Tamamlayıcı yemin ise; gösterilen delillerin iddiayı kanıtlayamaması ve dava hakkında bir karar vermek için yargıçta bir kanaat oluşturmaması halinde yargıcın taraflardan birine önerdiği yemindir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununda tamamlayıcı yemine yer verilmemiştir. Taraflardan birinin diğerine yemin önerisinde bulunabilmesi için öncelikle dava dilekçesinde yemin deliline başvuracağını açıkça belirtmiş olması gerekir (HMK.119/e-f-m.;HUMK m. 179/III ve 195/1). Yeminin, ancak isbat yükü kendisine düşen kişi tarafından önerilmesi mümkündür. Yemin konusu vakıanın önerilen tarafın kendisinden kaynaklanan vakıalara ilişkin olması gerekir (HMK.m 225;HUMK m. 345). Yemin, son çare olarak başvurulan bir delildir. Başka bir deyişle, yemin deliline başvurabilmek için öncelikle yemin önerisinde bulunanın ileri sürdüğü diğer delillerin incelenmesi ve bunların yeterli olmadığının anlaşılması gerekir. Ne var ki, davalının, sanık olarak yargılandığı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/375 esasında kayıtlı derdest olan ceza davasının bulunduğu, her ne kadar B.K 53. (TBK. 74) maddesi hükmü uyarınca kural olarak ceza mahkemesi tarafından verilen beraat kararı hukuk hakimini bağlamaz ise de, orada belirlenen veya belirlenecek olguların eldeki dava bakımından bağlayıcı olacağı ve yazılı bir belge ibraz edilememişse de, ceza dosyasında sabit görülen bazı olguların HUMK' nun 292 (6100 sayılı HMK'nun 202.maddesi) gereğince yazılı delil başlangıcı olarak değerlendirilebileceği açıktır. Hal böyle olunca; ceza davasının sonucunun beklenmesi, ceza dosyasındaki ve eldeki dosyadaki delillerin birlikte değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik soruşturma ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir. Davacı vekilinin bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  11.12.2013  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.