Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2013/14258 · K. 2014/10230

4. Hukuk Dairesi         2013/14258 E.  ,  2014/10230 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Şile Asliye Hukuk Mahkemesi TARİHİ : 06/02/2013 NUMARASI : 2012/114-2013/40 Davacı O.. M.. vekili Avukat E. Ö..tarafından, davalı H.. A.. aleyhine 30/03/2012 gününde verilen dilekçe ile orman suçu nedeniyle ağaçlandırma gideri istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 06/02/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava, orman kanununa muhalefet nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalı tarafından temyiz edilmiştir. Davacı, davalının orman kanununa muhalefet eyleminden cezalandırıldığını belirterek, ağaçlandırma giderinin tazminine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davalının 178 no'lu bölmede orman içerisinde örtü temizliği yaptığının belirlendiği gerekçesiyle, tazminat cetveline göre hesaplanan ağaçlandırma giderinin tazminine karar verilmiştir. Dosya kapsamından, Şile Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2011/18 esas, 2011/63 sayılı kararı ile; davalı hakkında "orman alanlarının işgali, ormandan faydalanma ve orman içinde yerleşilmesi" suçlarından dava açıldığı, yapılan yargılama sonucunda; eylemin işgal ve faydalanma olup yeni açma olmadığı kabul edilerek hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Borçlar Kanunu'nun 53. maddesi gereğince hukuk hâkimi ceza mahkemesinin kararı ile bağlı değilse de; ceza mahkemesince belirlenecek maddi vakıalar hukuk hâkimi yönünden de bağlayıcıdır. Mahkemece, bağlayıcı olan bu kabule göre dava konusu alanın yeni açma olmadığı, davalı tarafından herhangi bir ağaç kesilmediği ve orman örtüsünün tahrip edilmediği gerekçesiyle ağaçlandırma gideri talebinin reddine karar verilmesi gerekirken davalının tazminatla sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun bulunmadığından kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.