Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2013/1463 · K. 2013/19721

12. Ceza Dairesi         2013/1463 E.  ,  2013/19721 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK'nın 89/1,2-b,3-a; 62, 52. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Katılanın olay tarihinde gece saat 02:45 sularında yönetimindeki minibüs ile meskun mahal dışı, bariyerle bölünmüş, tek yönlü, 4 şeritli İstanbul Fatih Sultan Mehmet köprüsü üzerinde, en sol şeritte seyir halindeyken aracının yakıtının bitmesi nedeniyle soldan 2. şeritte kendi beyanına göre yoğun ve hızlı akan köprü trafiği nedeniyle araçtan inemediğinden dörtlü flaşörlerini yakmak dışında bir önlem alamadan durmak zorunda kalmasından kısa süre sonra, arkadan aynı istikamette yönetimindeki kamyonla seyretmekte olan sanığın gelerek, geç farkettiği katılanın aracına mahal şartlarının üzerinde bir hızla seyretmesi nedeniyle fren tedbirine rağmen duramayıp arka bölümünden çarparak önünde 55 m. sürüklemesi sonucu, katılanın araçta sıkışarak Th 7 vertebrada ağır (4.) derece burst kırığına ve sinirlerinin zarar görmesi nedeniyle belden aşağısının felç olması ve yürüme yeteneği ve idrar ve gaita kontrolünü yitirmesi nedeniyle iyileşme olanağı bulunmayan bir hastalığa neden olur şekilde yaralanmasına sebep olması şeklinde gerçekleşen olayda, Sanığın tali kusurlu olduğunun dosya kapsamıyla anlaşılması ve mahkemenin bu yöndeki kabulünde bir isabetsizlik bulunmaması karşısında, tebliğnamedeki 2 numaralı bozma görüşüne iştirak edilmemiştir. Ancak iki sınır arasında temel ceza belirlenirken, cezanın alt ve üst sınırını oluşturan ceza miktarları, suçun işleniş biçimi, kusur durumu, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığının dikkate alınması esas olup, yukarda anlatıldığı şekilde gerçekleşen olayda, her ne kadar sanık olayda tali kusurlu ise de, TCK' nın 61. maddesindeki kusur dışındaki diğer ölçütler ve bu bağlamda sanığın eylemi sonucu oluşan zararın derecesinin de temel cezanın tayininde dikkate alınması suretiyle, hak ve nasafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden temel cezanın asgari hadden tesbiti suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, olayda sanığın kusuru bulunmadığına, eksik incelemeye ve lehe hükümlerin uygulanmamasına ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Sanık hakkında TCK'nın 89/2-b ve 89/3-a madde ve fıkralarının birlikte uygulanamayacağının gözetilmemesi, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının TCK'nın 89/2-b maddesiyle yapılan arttırıma ilişkin 2. paragrafının hükümden çıkartılması, 3. paragrafındaki “270 gün” ibaresinin “180 gün”, 4.paragrafındaki “225 gün” ibaresinin ise “150 gün” şeklinde düzeltilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/9/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. .