Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2013/14892 · K. 2014/18756

12. Ceza Dairesi         2013/14892 E.  ,  2014/18756 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık Hüküm : 5271 sayılı CMK'nın 223/1-c maddesi uyarınca Beraat 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Suç tarihi itibariyle mermer ocağı işletmeciliği yapan sanığın, Eskişehir Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 21/10/2009 tarih ve 3778 sayılı kararı ile tescilli 1. derece arkeolojik sit sınırları içerisinde izin almaksızın yol açma ve genişletme çalışması yaptığı iddia edilmiş ise de; sanığın aşamalarda verdiği benzer ifadelerde, yaklaşık 10 yıldır mermer ocağı işletmeciliği yaptığını, suça konu yolun, uzun yıllardır bölgedeki vatandaşlar tarafından kullanılmakta olduğunu ve ruhsatlı mermer ocağına giden başka bir yol bulunmadığını, bu durum da değerlendirilerek kendisine ruhsat verildiğini, yolda herhangi bir genişletme çalışması yapmadığını, ancak, yağmur ve sel suyu nedeniyle yarılıp bozulan kısma makine ile kum doldurduğunu beyan ettiği, yolun içinden geçtiği köyün muhtarı olan tanık ...'un, sanığa ait mermer ocağına giden yol hattının uzun yıllardır mevcut olduğunu ve köylüler tarafından da kullanıldığını, doğal nedenlerle yolda bozulma meydana geldiğinde, tekrar işlerlik kazanması için mermer ocağı sahibi olan sanık tarafından yolun düzeltildiğini ifade ettiği; aynı köyde bekçilik yapan tanık ...'in de benzer şekilde, suça konu yolun, köyden mermer ocağına ve oradan da köyün yaylalarına giden bir yol olup, çocukluğundan bu yana köylülerce de kullanıldığını, yolun bozulan bölümlerinin kullananlar tarafından düzeltildiğini, en son mermer ocağı sahibi olan sanığın yolda düzeltme çalışması yaptığını, mermer ocağına gidilmesi için suça konu yolun kullanılmasının zorunlu olduğunu söylediği; Olay yerinde icra edilen keşif sonrası arkeolog bilirkişi tarafından düzenlenen raporda, suça konu yolun geçtiği alanda, Roma dönemine tarihlenen kaya mezarları ile antik taş ocakları bulunduğunun, köylüler ve ormancılar tarafından kullanılan yolun da antik yol güzergahı üzerinde yer aldığının, yol üzerinde dolgu yapılan alanın, sit sınırının kuzey ucunda, kaya mezarlarına ve antik kaya ocaklarına oldukça uzak mesafede olduğunun ve yağmurdan kaynaklanan kayma nedeniyle gerçekleştirilen dolgu fiilinin, anıtlara zarar vermediğinin belirtildiği; Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; ruhsatlı olarak mermer ocağı işleten sanık tarafından faaliyet bölgesine ulaşılmak üzere kullanılan yolun, uzun yıllardır tüm köy halkınca da kullanılmakta olan bir yol olduğu, dolayısıyla yeni bir yol açma çalışmasının söz konusu olmadığı, diğer yandan, gerek kolluk kuvvetlerince olay yerinde yapılan tespitlere gerekse mahallinde icra edilen keşifteki gözlemlere göre, mevcut yolun genişletilmesinden de bahsedilemeyeceği, doğal nedenlerle zarar gören yol kısmı üzerinde gerçekleştirilen ve alana zarar vermediği belirlenen dolgu fiili bakımından da atılı suçun manevi unsurunun oluşmadığı anlaşılmakla; mahkemece sanığın beraatine karar verilmesinde isabetizlik görülmeyerek; tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın kastının bulunmadığı, sanık tarafından işletilmekte olan mermer ocağına, mevcut şartlar kamu tarafından bilinerek ruhsat verildiği, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanığın suç işleme kastının açık bir şekilde mevcut olduğuna, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 25/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.