Yargıtay 7. Hukuk Dairesi · E. 2013/14918 · K. 2013/21835

7. Hukuk Dairesi         2013/14918 E.  ,  2013/21835 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mahkemesi Sıfatıyla) Davalılar : 1-... vekili Av.... 2-... Kurumsal Hiz. İnş.Bil.Or.Gıda San.Tic.Ltd.Şti.temsilcisi ... Dava Türü : Alacak Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili ve davalı şirket temsilcisi tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı şirketin tüm davalı ... Bakanlığının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine, 2-Davacı, davalı Bakanlığa ait... Devlet Hastanesi Başhekimliğinin asıl işveren, en son alt işverenin davalı ... Hiz. Ltd. Şirketi olduğu iş yerinde 01/04/1990 tarihinde temizlik işçisi olarak çalışmaya başladığını, bu çalışmayı aralıksız olarak 17/05/2011 tarihinde karar sürdürdüğünü, 4857 sayılı Kanun gereği her iki işverenin de tüm çalışmalarından müşterek ve müteselsil sorumlu olduğunu, halen yürürlükte olan 1475 sayılı Yasanın 14. maddesi gereğince derhal ve defaten ödenmesi gereken kıdem tazminatı ve 4875 sayılı Yasa gereği hak etmiş olduğu yıllık ücretli izin alacaklarının ödenmediğini ve mağdur edildiğini ileri sürerek alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir. Davalı ..., malzemeli genel temizlik hizmet alımı ihalesi kapsamında... Devlet Hastanesi ve diğer davalı ... Hizmetler İnş. Bilg. Orm. Gıda San. Tic.Ltd. şirketi arasında hizmet alım sözleşmesinin imzalandığını, davacı ...'nın diğer davalı şirket tarafından istihdam edilerek ihale ile şirkete devredilen işlerde çalıştırıldığını, davacının,... Devlet Hastanesinin çalışanı olmadığını, bildirerek davanın husumet yönünden reddini istemiştir. Davalı şirket ise davaya yazılı cevap vermemiş, davacıya ait şahsi dosyayı ibraz etmiştir. Mahkemece, davalılardan ... Kurumsal Hizmetler İnş. Bilg. Orm. Gıda San. Tic. Ltd. Şirketinin alt işveren olarak davacının bu şirket yanında çalıştığı 01.01.2011-16.05.2013 tarihleri arasındaki süreye isabet eden kıdem tazminatından diğer davalı Bakanlığın ise asıl işveren konumunda olduğu ve bu sıfatı ile davacının tüm çalışma dönemindeki haklarından İş Yasasının 2/6. maddesi anlamında müştereken ve müteselsilen sorumlu olması gerektiği gerekçesiyle 17.943,15 TL kıdem tazminatının davalı Bakanlıktan, 402,17 TL kıdem tazminatının davalı şirketten, 10.832,40 TL yıllık izin alacağının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir. İşyeri devrinin iş ilişkisine etkileri ile işçilik alacaklarından sorumluluk bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur. İşyeri devrinin esasları ve sonuçları 4857 sayılı İş Kanununun 6'ncı maddesinde düzenlenmiştir. Sözü edilen hükümde, işyerinin veya bir bölümünün devrinde devir tarihinde mevcut olan iş sözleşmelerinin bütün hak ve borçlarıyla devralan işverene geçeceği öngörülmüştür.Devir tarihinden önce doğmuş ve devir tarihinde ödenmesi gereken borçlar açısından, devreden işverenle devralan işverenin birlikte sorumlu oldukları aynı yasanın üçüncü fıkrasında belirtilmiş, devreden işverenin sorumluluğunun devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlı olduğu hükme bağlanmıştır. Değinilen Yasanın 120'nci maddesi hükmüne göre, 1475 sayılı Yasanın 14'üncü maddesi halen yürürlükte olduğundan, işyeri devirlerinde kıdem tazminatına hak kazanma ve hesap yöntemi bakımından belirtilen madde hükmü uygulanmalıdır. Anılan maddeye göre, işyerlerinin devir veya intikali yahut herhangi bir suretle bir işverenden başka bir işverene geçmesi veya başka bir yere nakli halinde, işçinin kıdemi işyeri veya işyerlerindeki hizmet akitleri sürelerinin toplamı üzerinden hesaplanmalıdır. Bununla birlikte, işyerini devreden işverenlerin bu sorumlulukları, işçiyi çalıştırdıkları sürelerle ve devir esnasındaki işçinin aldığı ücret seviyesiyle sınırlıdır. İşyeri devri fesih niteliğinde olmadığından, devir sebebiyle feshe bağlı hakların istenmesi mümkün olmaz. Bu açıklamalar ışığında, iş hukukunda işyeri devrinin işçilik alacaklarına etkileri üzerinde ayrıca durulmalıdır. İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14'üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6'ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı işyeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir. Son işveren Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır. İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken ve müteselsilen sorumlu olup, devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır. Somut olayda davacının 01.04.1990-17.05.2011 tarihleri arasında alt işverenler nezdinde kesintisiz olarak çalıştığı ve 01.04.2008 tarihinden emeklilik nedeniyle fesih tarihi olan 17/05/2011 tarihi arasında önceki ünvanı Bayındır Sosyal Hizm. .. Ltd. Şti olan davalı ... Hizm. Ltd. Şti.nde çalıştığı, mahkemece son alt işveren olan davalı şirketin devir alan işveren olarak tüm çalışma dönemine ilişkin sorumluluğu bulunduğu gözardı edilerek sadece 01.01.2011-16.05.2011 tarihleri arasındaki dönem yönünden hesaplanan kıdem tazminatından sorumlu tutulmuş olması bozma nedenidir. 3-Hukuk yargılamasında ispat araçlarından olan “Yemin” 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 225 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Yasanın 225'nci maddesine göre, yeminin konusunu, davanın çözümü bakımından önem taşıyan, çekişmeli olan ve kişinin kendisinden kaynaklanan vakıalar teşkil eder. Bir kimsenin bir hususu bilmesi onun kendisinden kaynaklanan vakıa sayılır. Somut olayda; davacının çalıştığı 21 yıl boyunca hiç ücretli izin kullanmadan çalışması hayatın olağan akışına aykırı olup Davalı ... delil listesinde "her türlü yasal delil" e dayanmış olmakla “yemin” deliline de dayandığından yıllık izin ücreti bakımından davalı yana yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması da isabetsiz olmuştur. O halde davalı ... Bakanlığının bu yöne ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır. SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı şirkete yükletilmesine, 11.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.