Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2013/15602 · K. 2014/19226

22. Hukuk Dairesi         2013/15602 E.  ,  2014/19226 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Ankara 13. İş Mahkemesi TARİHİ : 19/02/2013 NUMARASI : 2010/1060-2013/82 Hüküm süresi içinde davalı temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin davalı idarede asfalt ve yol bakım işçisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haklı bir sebep yokken feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil çalışma ücreti ile yıllık izin ücreti alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davacının yüklenici işçisi olduğunu, davacının taleplerinden de bu şirketlerin sorumlu olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı işçinin iş sözleşmesinin işverence haklı bir sebepyokken feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. Gerekçe: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı ve fazla çalışmanın ispatı bağlamında fazla çalışma ücretinin hesaplanması konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği kabul edilmelidir. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle ispatlanmaması durumunda şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır. İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazı kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazı kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile ispatlanması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazı kayıt ileri sürülmemesi, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır. Somut olayda; davacının kar ve buz temizleme işi yaptığı anlaşılmaktadır. Bu sebeple davacının yaz çalışması ile kış çalışması arasında fark vardır. Nitekim davacı şahitleri de kış döneminde haftalık vardiyalar halinde 07:00-23:00 saatleri arasında sürekli çalıştıklarını beyan etmişlerdir. Bilirkişice yazı ve kış ayrımı yapılarak davacının çalışma sistemi belirlenmiş ise de, bilirkişice belirlenen çalışma sistemi dosya kapsamına uygun değildir. Bilirkişice davacının kış dönemi vardiyalı çalıştığı ve bir hafta çalışıp diğer hafta çalışmadığı dikkate alınmaksızın bütün haftalarda çalıştığı kabul edilerek davacının fazla çalışma ve hafta tatili ücretleri hesaplanmıştır. Bu tespit yukarıda değinildiği gibi yerinde değildir. Mahkemece davacının yaptığı işin niteliği ve yaz-kış farklı çalışmaları olduğu dikkate alınarak kış dönemi için davacının davacı şahit beyanlarına uygun olarak bir hafta çalışıp diğer hafta çalışmadığı gerçeğine uygun, usuli kazanılmış haklar gözetilip davacının fazla çalışma ve hafta tatili ücreti hesaplanmalıdır. Diğer taraftan davacının yaptığı iş itibariyle yaz dönemi için hafta tatili çalışması olmadığı da gözardı edilmemelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir. 3-Son olarak mahkemece davalı idarenin 6001 sayılı Kanun’un 12/2. maddesi gereğince harçtan muaf olmasına rağmen davalı aleyhine harca hükmedilmesi de hatalıdır. Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.