Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2013/15635 · K. 2013/22184

11. Hukuk Dairesi         2013/15635 E.  ,  2013/22184 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26.04.2012 gün ve 2010/150-2012/56 sayılı kararı onayan Daire’nin 03.07.2013 gün ve 2012/11552-2013/14142 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin 2009/01601 nolu tasarım tesciline sahip olduğunu, davalı tarafın bu tasarımın ihlalini oluşturan ürünleri ... Mobilya ve Ravelli internet sitelerinde teşhir ettiğini, Kayseri OSB’de bulunan fabrikalarında üretip sattığını, düşük kalitede üreterek tasarıma zarar verdiğini, bu tecavüz eyleminin mahkeme kanalıyla tespit edildiğini, birleşen dosyada yine müvekkilinin aynı tasarımının davalı tarafından ihlal edildiğinin mahkeme kanalıyla tespit edildiğini ileri sürerek, her iki dosyada da tasarıma tecavüzün tespiti, durdurulması ve önlenmesini, 1.000 TL maddi 6000 TL itibar tazminatının (her dosya için ayrı ayrı) davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davacıya ait 2009/01601 sayılı tasarım kapsamında Lotus, Silvia, Elegans, Damla kod adlı ürünlerin davalıya belirgin benzerlerinin satışa sunulduğunun, üretildiğinin iki tarafın ürünlerinin karşılaştırılmasında ve internet üzerinden teşhir edilen ürünlerinde incelenmesinden anlaşıldığı, dolayısıyla davacıya ait tasarım haklarının zedelendiği, bu durumdan dolayı davacının her iki dosyada toplam 23.125 TL yoksun kalınan kazancının olduğu, ancak davacının itibar tazminatı talebini kanıtlayamadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile tasarıma tecavüzün tespiti, durdurulması ve önlenmesine, 23.125 TL maddi tazminata, dava tarihi itibariyle işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, itibar tazminatı talebinin reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 03.07.2013 günlü ilamıyla onanmıştır. Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 05.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.