Yargıtay 3. Hukuk Dairesi · E. 2013/15680 · K. 2014/879

3. Hukuk Dairesi         2013/15680 E.  ,  2014/879 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : ANKARA 7. AİLE MAHKEMESİ TARİHİ : 12/06/2013 NUMARASI : 2012/1561-2013/776 Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Y A R G I T A Y K A R A R I Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Davacı vekili dilekçesinde; davacının Üniversite öğrencisi olduğunu, davalı babası ile annesinin 16 yıldır ayrı yaşadığını belirterek, halen eğitimi devam eden davacı için aylık 1500 TL nafaka talep ettiğini bildirmiştir. Davalı vekili cevabında; davalının kızına maddi yardımda bulunmaktan kaçınmadığını, memur olan annenin de çocuğun giderlerine katkıda bulunma yükümlülüğü bulunduğunu, halen boşanma davalarının devam ettiğini, talebin çok yüksek olduğunu beyanla davanın reddini dilemiştir. Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile aylık 750 TL yardım nafakasına hükmedilmiştir. Hükmü, davalı vekili temyiz etmektedir. TMK.'nun 328/1.maddesinde; "çocuk ergin olduğu halde eğitime devam ediyorsa, ana ve babasının durum ve koşullarına göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler". TMK.'nun 364/1.maddesinde; "herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve alt soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür". TMK.'nun 365/2 maddesinde; "dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir" düzenlemesi yeralmaktadır. Hukuk Genel Kurulunun 07.06.1998 tarih, 1998/656 E; 688 K.sayılı ilamında da; "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği..." vurgulanmıştır. Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup, ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir. Yardım nafakası isteyenin kusuru ile yardıma muhtaç duruma düşmüş olması, yükümlüyü borcundan kurtarmamaktadır. Aile bağlarının herhangi bir nedenle zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir. Bu nedenlerle kanun koyucu, yardım nafakasını kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir. Buna göre, yardım nafakası; ergin çocuğun eğitim durumu, günün ekonomik koşulları ile genel ihtiyaçlar ve ana-babanın mali durumuna göre takdir edilir. Somut olayda; davacının eğitim nedeniyle ortaya çıkan giderleri ile öğrenim kredisi, burs vs. alıp almadığı araştırılmamıştır O halde mahkemece yapılacak iş; belirtilen hususlar araştırılarak, davacının giderleri ile davalı nafaka yükümlüsü babanın geliriyle orantılı şekilde dava dışı annenin de davacının masraflarına katlanma yükümlülüğü dikkate alınarak hak ve nesafete uygun bir nafakaya hükmetmek olmalıdır. Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.