Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2013/1657 · K. 2013/20172

4. Hukuk Dairesi         2013/1657 E.  ,  2013/20172 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacılar ... vd. vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... vd. aleyhine 13/10/2009 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 02/10/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacılardan ... tüm, ....aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir. 2-Davacı ... .... diğer temyiz itirazına gelince; Dava, trafik kazasından kaynaklanan yaralanma nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. Davacılar vekili, davalı ... adına kayıtlı diğer davalı ...'ın sevk ve idaresindeki aracın, müvekkili ....'ın sevk ve idaresindeki araca arkadan çarpması sonucu, araç içerisinde arka koltukta oturan müvekkili ...'nun yaralandığını, ....'ın yüzünde çizik ve morluklar oluştuğunu, bir hafta sonra nikahı olacağından derin üzüntü yaşadığını, müvekkilinin aracında büyük hasar meydana geldiğini, aracın bagajında bulunan muhtelif çeyiz eşyalarının zarar gördüğünü belirterek maddi ve manevi tazminat istemli eldeki bu davayı açmıştır. Davalılar, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda maddi ve manevi tazminatın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir. Davaya konu olayda, olayın gelişimi, olay tarihi, davalının kusuru, yaralanma derecesi ve yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde, davacı ... yönünden hüküm altına alınan manevi tazminat azdır. Daha üst düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) no'lu bentte gösterilen nedenlerle davacı ... yararına BOZULMASINA, davacılardan.....'nın tüm, ...'nun öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden davacı ... ....dan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.