Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2013/168 · K. 2013/2159

1. Ceza Dairesi         2013/168 E.  ,  2013/2159 K. "İçtihat Metni" Tebliğname No: 1 - 2011/145943 MAHKEMESİ : Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesi TARİHİ VE NO : 21/12/2010, 2010/392 (E) ve 2010/421 (K) SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, bu suça yardım, kasten yaralamaya teşebbüs TÜRK MİLLETİ ADINA 1-Sanık Ali'nin mağdur A.. T..'ya yönelik kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı yönünden; Yerel mahkemenin 2009/29-280 sayılı, 23/07/2009 tarihli kararı ile sanık hakkında aynı eylemi nedeniyle CMK.nun 231/5 ve devamı fıkraları uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, ilgili kararın; itirazın, merciince reddedilmesi üzerine 06/10/2009 tarihinde kesinleştiği anlaşıldığı halde; Dairemizin 2010/1552-5968 sayılı ve 22/09/2010 tarihli bozma ilamının ardından, mahkemesince sanık Ali hakkında mağdur A.. T..'ya yönelik yaralamaya teşebbüs suçundan "mükerrer olarak" kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, CMK.nun 231/12. fıkrası uyarınca itiraz incelemesine tabi olduğundan, itiraz merciince değerlendirilmek üzere temyiz incelemesi dışında bırakılmıştır. 2-Kabule göre de; sanıklar Ali ve A.. Ö.. hakkında ayrı ayrı mağdur Muharrem'e karşı öldürmeye teşebbüse yardım suçundan ceza uygulaması yapılırken, TCK.nun 61. maddeye göre belirlenen temel ceza üzerinden sırasıyla teşebbüs ve iştirake (yardım) nedeniyle indirim yapılarak hüküm kurulması gerekirken, iştirake (yardım) ilişkin maddenin, teşebbüse ilişkin maddeden önce uygulanarak TCK.nun 61/5. maddesine aykırı davranılması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 3-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Mustafa hakkında mağdur Muharrem'e yönelik öldürmeye teşebbüs, sanıklar A.. Ö.. ve Ali hakkında mağdur Muharrem'e karşı öldürmeye teşebbüse yardım eylemlerinin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı nedenlerin niteliği ve haksız tahrik nedeninin bulunmadığı takdir kılınmış, sanıkların savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedenleri dışında herhangi bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık A.. Ö.. müdafiinin sübuta, haksız tahrik nedeninin bulunduğuna; sanık Mustafa müdafiinin ile sanık Ali müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine; Ancak; Oluş ve dosya içeriğine göre; olay günü mağdur Muharrem'in, oto tamircisi olarak çalıştığı iş yerine bir müşterisi tarafından bırakılan tırı, trafiğe engel olmaması için yol üzerinden çektiği sırada, tırın arkasında sanık A.. Ö..'in aracını fark ederek, aracını çekmesini istemesi üzerine, sanık A.. Ö..'in Muharrem'e küfrettiği, bunu duyan Muharrem ile A.. Ö.. arasında tartışmanın başladığı ve A.. Ö..'in olay yerini aracı ile terk ettiği; yanına diğer sanıklar Ali ve Mustafa'yı da alarak, aracı ile bir süre sonra yeniden olay yerine geldiği, Muharrem'i görerek, ona, "Hadi şimdi konuş!" demesi ile birlikte, sanıklar ve Muharrem arasında kavga çıktığı, Muharrem'in, A.. Ö..'e kafa atarak darp etmesi üzerine, A.. Ö..'in olay yerinde bulunan aracına binerek, aracının içinden olay yerini izlemeye başladığı; Mustafa'nın elinde bulunan demir boru ile Muharrem'in kafasına sert bir şekilde vurarak, Muharrem'i, sol parietalde hayati fonksiyonları orta (2.) derecede etkileyen lineer fraktür oluşturacak ve yaşamsal tehlikeye neden olacak şekilde yaraladığı; diğer sanık Ali'nin de, Mustafa'nın eylemi ile eş zamanlı olarak, elindeki bıçağı çevredekilere sallayıp, eylemin işlemesini kolaylaştırdığı; Muharrem'in kardeşi mağdur A.. T..'nun olay yerine gelmesi ve olaya müdahale etmek istemesi üzerine, Ali'nin, A.. T..'ya bıçak ile hamle yaptığı, ancak isabet ettiremediği; olay yerinin kalabalıklaşması ve çevredekilerin mağdur Muharrem'i tutarak, olay yerinden uzaklaştırmaları üzerine, Ali ve Mustafa'nın eylemlerine son vererek yaya olarak; A.. Ö..'in ise aracı ile suç mahallinden kaçtıkları olayda; a-Sanıklar ve mağdur arasında olay öncesi öldürmeyi gerektirecek husumetin bulunmaması, mağdurda hayati tehlikeye neden olan yaranın tek olması, sanıkların ciddi bir engel hal bulunmadığı halde eylemlerine son vermeleri de dikkate alındığında, sanıkların eylemleri ile ortaya çıkan kasıtlarının yaralamaya yönelik olduğu anlaşılmakla; mağdurun sol parietalde hayati fonksiyonları orta (2.) derecede etkileyen lineer fraktüre ve yaşamsal tehlikeye neden olacak şekilde yaralandığı, dolayısı ile aynı olayda TCK.nun 87/3 ve 87/1-d fıkralarında yer alan ağırlatıcı nedenlerin birlikte gerçekleştiği dikkate alındığında, 1 yıl ile 3 yıl arasında hapis cezası öngören TCK.nun 86/1. fıkrası uyarınca temel ceza belirlenirken, aynı Yasanın 61. maddesine göre, aşağı hadden uzaklaşılmak suretiyle, sanık Mustafa hakkında TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 37, 62; sanık A.. Ö.. hakkında TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 39, 62. maddeleri uyarınca hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin, vasıfta hataya düşülerek yazılı şekilde sanık Mustafa hakkında öldürmeye teşebbüs suçundan; sanık A.. Ö.. hakkında öldürmeye teşebbüse yardım suçundan hüküm kurulması; b-Sanık Ali'nin, diğer sanık Mustafa ile fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ettiği ve asli fail olarak TCK.nun 37/1. maddesi yollamasıyla TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 62. maddeleri uyarınca nitelikli kasten yaralama suçundan cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde öldürmeye teşebbüs suçuna yardım eden olarak cezalandırılmasına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünceden farklı gerekçe ile (BOZULMASINA), 14/03/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.