Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2013/16858 · K. 2014/5753

11. Hukuk Dairesi         2013/16858 E.  ,  2014/5753 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 1. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ TARİHİ : 02/05/2013 NUMARASI : 2009/185-2013/126 Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/05/2013 tarih ve 2009/185-2013/126 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili; müvekkili H.. O.. adına tescilli köşe koltuk tasarımının davalı tarafından birebir taklit edilerek veya ettirerek üretmesi, piyasaya sunması, satması, sözleşme akdi için icapta bulunması suretiyle müvekkilinin tescilli iş bu tasarımına tecavüz ettiğini ileri sürerek davalının müvekkilinin tasarımdan doğan haklarına tecavüz teşkil eden fiillerinin durdurulması ve önlenmesini, tasarımdan doğan haklarına tecavüzün devamını önlemek üzere tedbirlerin alınmasını, tecavüz teşkil eden davalı nezdindeki ürülere el konulması, imhası, davalının müvekkiline verdiği zararın temini bakımından teminat verilmesini, davalının müvekkilinin tescilli tasarımına vaki tecavüzden dolayı şimdilik 1.000,00 TL maddi, 20.000,00 TL manevi tazminatın tecavüz tarihinden itibaren ve tespit dosyası için yapılan harcamalara mahsuben 1.000,00 TL tazminatın doğduğu tarihten itibaren bu tazminatlara işlemiş ve/veya işleyecek olan avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili; davaya konu tasarım ve ayrıca müvekkilinin sattığı koltuk takımının piyasada yıllardır satılmakta olduğunu, önceki kullanımdan doğan hak gereği davacının gerek müvekkiline karşı bir talepte bulunma hakkı olmadığını, ayrıca müvekkili şirketin tasarım hukuku uyarınca korunan hiç bir ürünün satışını yapmadığını, müvekkilinin elinde bir tane köşe koltuk takımı olduğunu onu da faturayla başka bir firmadan aldığını, elindeki satılmayan bir koltuk nedeniyle davacının uğradığı maddi zararın ne olduğunu ispatlaması gerektiğini savunarak davanın İ.. Ö.. yönünden aktif husumeti bakımından reddini, davanın derdestlik nedeniyle reddini, esas açıdan ise haksız ve dayanaktan yoksun olan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; tescilli tasarım ve davalının işyerinde tespit edilen koltuk karşılaştırıldığında aralarında belirgin derecede benzerlik olduğu, bu kapsamda satışa arz edilmesinin davacının endüstriyel tasarım tescil belgesinden doğan haklarına tecavüz teşkil ettiği kanaatine varıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalının davacı tarafın tasarımdan doğan haklarına tecavüz teşkil eden fiillerinin önlenmesine, varsa tecavüz teşkil eden ürünlere el konulmasına, şekillerinin değiştirilmesine, mümkün değilse imhasına, masrafının davalı tarafça karşılanmasına 1.000,00 TL maddi, 2.500,00 TL manevi tazminatın tespit tarihi olan 21/07/2009 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir. 1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacılar vekilinin davacı H.. O.. yönünden aşağıdaki (2) numaralı bent dışında kalan temyiz itirazlarının ve davalı vekilinin aşağıdaki (3) numaralı bent dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 2- Davacı H.. O.. vekilinin temyiz itirazı bakımından, her nekadar dava dilekçesinde alacak kalemi olarak istenmiş ve müddeabihe katılmış ise de, HUMK'nun 368 - 374. maddeleri uyarınca yapılan delillerin tesbitine ilişkin giderlerin aynı Kanun'un 413-426. maddelerinde yer alan yargılama giderlerinden sayılacağına ve bu tür giderlerin davanın müddeabihine ilâve edilemeyeceğine dair 22.03.1976 gün ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı karşısında davada delil olarak dayanılan ve mahkeme aracılığıyla yaptırılan delil tespiti sırasındaki giderlerin yargılama gideri olarak gözetilip davalı tarafa yüklenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle davacı yararına bozulması gerektirmiştir. 3- Davalı vekilinin temyiz itirazı bakımından ise, davaya konu ve tecavüzün söz konusu olduğu tasarım tescili davacılardan H.. O.. adına kayıtlı olup hak sahibi olmayan diğer davacı İ.. Ö.. yönünden aktif dava ehliyeti yokluğu nedeniyle davanın reddi gerekirken, kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş; ayrıca davacı vekilince müddeabihe dahil edilerek tahsisine karar verilmesi istenen ve (2) nolu bentte açıklanan mahkeme masrafları kalemi içinde olan delil tespiti masraflarıyla ilgili talep reddedildiği halde, bu kalemle ilgili olarak davalı taraf yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün bu yönden davalı yararına bozulması gerekmiştir. 4- 3 Nolu bentte açıklanan bozma neden şekline göre davacı İ.. Ö..'in temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin H.. O.. yönünden (2) nolu bent dışında kalan ve davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz eden davacılar vekilinin H.. O.. yönünden temyiz itirazının kabulü ile hükmün davacı H.. O.. yararına BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz eden davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, (4) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı İ.. Ö..'in temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 25.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.