Yargıtay 9. Ceza Dairesi · E. 2013/17030 · K. 2014/11549

9. Ceza Dairesi         2013/17030 E.  ,  2014/11549 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : İftira, hakaret Hüküm : 1- Hakaret suçundan; 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin 1/b bendi uyarınca kovuşturmanın ertelenmesine, 2- İftira suçundan; Beraat, Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Hakaret suçundan açılan dava nedeniyle, 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin 1. fıkrasına göre verilen kovuşturmanın ertelenmesine ilişkin karar anılan maddenin 4. fıkrası ile CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası 2. cümlesi hükmü karşısında durma kararı niteliğinde ve itiraza tabi olup CMK'nın 223/1. maddesinde sayılan hüküm niteliğindeki kararlardan olmadığından temyiz incelemesine yer olmadığına, gereğinin itiraz merciince yerine getirilmesine, 2- İftira suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince; a) Hüküm tarihinde yürürlükte olan 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi ile, “31.12.2011 tarihine kadar, basın ve yayın yoluyla ya da sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleriyle işlenmiş olup; temel şekli itibariyle adli para cezasını ya da üst sınırı beş yıldan fazla olmayan hapis cezasını gerektiren bir suçtan dolayı” açılan ve kovuşturma evresinde bulunan davaların ertelenmesi öngörülmüştür. Düzenlemenin, erteleme bakımından amir bir hüküm içerdiği görülmektedir. Kanun koyucunun “sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleri” ifadesiyle, 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin uygulanma kapsamı bakımından; düşünce ve kanaatin suç oluşturduğu iddia edilen içeriğini değil ancak failin bunu açıklarken kullandığı yöntemi dikkate aldığı, suç için öngörülen cezanın tür ve miktarı ile suç tarihi yönünden sınırlama getiren kanun koyucu suçların katalog şeklinde tek tek sayılması yerine, düşünce ve kanaat açıklama yöntemleri bağlamında işlenebilecek fiillerin işlenme biçimleri itibariyle bir düzenleme yapmayı uygun görmüştür. 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin amaç, kapsam ve gerekçesi birlikte nazara alındığında; yasa koyucunun “düşünce” açıklamaları yanında “kanaat” açıklamalarını da kamu davasının açılması, kovuşturma ve infazın ertelenmesi biçiminde koruduğu görülmekle birlikte düşünce ve kanaat açıklama özgürlüğü ile bağdaşmayacak derecede aşırılıklara varan ve düşünce ve kanaat olarak kabul edilemeyecek nitelikteki fiillerin anılan madde kapsamı dışında tutulduğu anlaşılmaktadır. Bu ilkeler ışığında somut olay incelendiğinde; Sanığa yüklenen suçun tarihi ve gerektirdiği ceza ile fiilin gerçekleştiriliş yöntemi de nazara alındığında anılan kanunun geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı sanık tarafından gerçekleştirildiği iddia edilen fiilin kanun kapsamı dışına çıkarılmayı gerektirecek nitelikte bulunmadığı anlaşıldığından sanığa yüklenen suçun 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında düşünce ve kanaat açıklama yöntemiyle işlendiği ve anılan maddenin birinci fıkrasının "b" bendinde yer alan "kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir" şeklindeki düzenleme karşısında, sanık hakkında kovuşturmanın ertelenmesine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla beraatine karar verilmesi, b) Kabule ve uygulamaya göre de; Aynı dava kapsamında hakaret suçundan da yargılanarak hakkında kovuşturmanın ertelenmesine karar verilen sanık lehine vekalet ücretine hükmedilemeyeceğinin düşünülmemesi, Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün öncelikle bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 18.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.