Yargıtay 7. Hukuk Dairesi · E. 2013/17434 · K. 2013/11044

7. Hukuk Dairesi         2013/17434 E.  ,  2013/11044 K. "İçtihat Metni" Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: Davacı vekili, iş sözleşmesinin geçerli neden olmaksızın feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğinin tespitine, işe iadesine, işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücretine ve diğer haklara karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili, davacının işten çıkarılmasının hukuka ve yasalara uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, gerekçe gösterilmeksizin davanın reddine karar verilmiştir. Anayasanın 141'nci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır. Somut olayda mahkemece davanın reddine karar verilmiş ise de gerekçeli karar incelendiğinde taraf iddia ve savunmaları ile dosyada yer alan deliller belirtildikten sonra delillerin değerlendirilmesi neticesinde bölümünde delillerin değerlendirilmekte iken ".... ceza mahkemesinden verilen hükmün infazı için hapis halinde bulunduğu, davayı ise" şeklindeki cümlenin tamamlanmadığı ve bu hali ile hükmün hem eksik hem de davanın reddine ilişkin gerekçe belirtilmeksizin karar verildiği görülmüştür. Bu şekli ile mahkeme kararının gerekçesiz olduğu sonucuna varılmıştır. O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır. SONUÇ: Hükmün yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin öteki itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının davacıya iadesine, 12.06.2013 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.