Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2013/17639 · K. 2014/29796

22. Hukuk Dairesi         2013/17639 E.  ,  2014/29796 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Bakırköy 8. İş Mahkemesi TARİHİ : 01/03/2013 NUMARASI : 2011/22-2013/169 Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette boya ustası olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, ücret ve ulusal bayram genel tatili ücreti taleplerinin hüküm altına alınmasını istemiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davacının iddialarının yerinde olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiği ve diğer taleplerini ilişkin alacakları da olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı ve yapmışsa hesaplanması konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. Günlük çalışma süresi belirlenirken işçilere verilen ara dinlenmesinin düşülmesi gerekir. Bu noktada ara dinlenmesi 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Görüldüğü gibi ara dinlenmesi süreleri asgari olup daha fazla ara dinlenmesi verilmesi mümkündür. Somut olayda tüm tanıklar davacının 1,5 saat ara dinlenmesi kullandığını beyan etmesine rağmen farazi olarak 1 saat ara dinlenmesi düşülerek davacının çalışma süresi ve fazla çalışma süresinin belirlenmesi yerinde olmamıştır. SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 31.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.