Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2013/18139 · K. 2014/6324

11. Hukuk Dairesi         2013/18139 E.  ,  2014/6324 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada 28. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13/09/2013 tarih ve 2011/338-2013/240 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkili şirkete ait ... Şubesi'nde bulunan 728-1016651 282 00 hesap nolu hesaptan 22.01.2010 tarihinde, müvekkil şirket yetkilisine ait sahte belge ve imzalarla şubenin ağır kusuru neticesi 10.000,00 TL çekildiğini, davalı Bankanın gerekli dikkati göstermediğini, bankaların birer itimat kurumları olduklarını, sahteciliklere karşı mevduatları korumak zorunda bulunduğunu ve sahtecilik yoluyla para çekilmesi sonucu müvekkilin zarara uğradığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydı ile 10.000,00 TL'nin 22.01.2010 tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, olayda müvekkili Bankanın kusuru bulunmadığını, gereken tüm dikkat ve özeni gösterdiklerini, olaydan yedi ay sonra davacının talepte bulunmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; dekonttaki imzanın şirket yetkilisi olan ....'e ait olmadığının saptandığı, banka yetkililerinin gerekli özeni göstermedikleri, yeterli incelemesi yapılması halinde bu paranın ödenmeyeceği, birer güven kurumu olan bankaların aldıkları mevduatları sahtecilere karşı özenle korumak zorunda oldukları, objektif özen borcunun gereği olarak hafif kusurundan dahi sorumlu olacakları gerekçesiyle, davanın kabulüne ve 10.000,00 TL'nin 22.01.2010 tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 512,10 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.