Yargıtay 6. Ceza Dairesi · E. 2013/18326 · K. 2013/21290

6. Ceza Dairesi         2013/18326 E.  ,  2013/21290 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, kamu malına zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22/05/2013 tarihli kenar yazısı ile Dairemize gönderilerek, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Süresinden sonra olan ve ayrıca hükmolunan cezanın miktarına göre de, sanık ...'in duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca REDDİNE, 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, anılan Yasanın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu; Olay tarihinde gece vakti Vabuk Bey Caminin penceresinden girilerek muhkem ve sağlam nitelikteki dolap kilidinin kırılması suretiyle halıların çalındığının anlaşılması karşısında; eylemle ilgili 765 sayılı TCK'nın 493/1, 81/2-3., 59. maddeleri ile 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a, 143/1, 53; 116/2-4, 53; 152/1-a, 53. maddeleri uyarınca karşılaştırma yapıldıktan sonra (işyeri dokunulmalığını bozma suçuyla ilgili olarak uzlaşma koşulları da değerlendirilerek) uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması karşı temyiz bulunmadığından ve verilen sonuç ceza sanık lehine olduğundan, hırsızlık suçundan hüküm kurulurken uygulama maddesinin 142/1-a yerine 142/1-a-b olarak yazılması, gösterilen gerekçe karşısında ve kamu malına zarar verme suçundan hüküm kurulurken uygulama maddesinin 152/1-a yerine, 152/1-b olarak yazılması, sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır. Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Kasten işlemiş olduğu suçlardan, hapis cezasıyla mahkumiyetlerinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 53/1.maddesinin "a,b,c,d,e" bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması; Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in ve savunmanının temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından, "TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına" ilişkin bölümler çıkarılarak yerine, "Sanığın, TCK'nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına" tümcesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.