Yargıtay 18. Hukuk Dairesi · E. 2013/18652 · K. 2013/16920

(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/18652 E.  ,  2013/16920 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili vekili ve davalı tarafından temyiz edilmiştir. Y A R G I T A Y K A R A R I Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Kamulaştırma Yasasının 11. maddesi uyarınca, bedel tespit davalarında öncelikle kamulaştırılan taşınmazın değerlendirme tarihindeki vasfı (arsa veya arazi) belirlenerek; arsa ise değerlendirme tarihinden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre arazi ise değerlendirme tarihindeki mevki ve şartlara göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınmak suretiyle değerinin belirlenmesi gerekir. Geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen Çavdır Belediye Başkanlığı yazısından; dava konusu taşınmazın Çavdır Belediyesi imar planı ve mücavir alan sınırları dışında olup Kayacık Köyü'nde bulunduğu, burada imar planı yapma ve onaylama yetkisinin il özel idaresine ait olduğu, bu sebeple sözkonusu taşınmazın köy sınırları içerisinde ve belediye mücavir alan dışında bulunmasından dolayı belediye hizmetlerinden yararlanmadığı anlaşılmaktadır. Yargıtayca da kısmen benimsenen Bakanlar Kurulu'nun 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, imar planında yer almayan bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskûn olduğu için veya meskûn hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd.) yararlanan ve meskûn yerler arasında bulunması gerekir. Dava konusu taşınmaz, Bakanlar Kurulu Kararının 1. maddesi (b) bendinde de belirtildiği gibi fiilen belediye hizmetlerinden yaralanmadığından ve mücavir alan dışında kaldığından belirlenen özellikleri nedeniyle "arsa" niteliğinde kabul edilemeyeceğinden arazi olarak değerlendirilip buna göre değerinin tespiti gerekirken, arsa olarak değerlendirmesi doğru görülmemiştir. Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 02.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.