Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2013/18929 · K. 2014/833

4. Hukuk Dairesi         2013/18929 E.  ,  2014/833 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İstanbul 3. Asliye Hukuk Mahkemesi TARİHİ : 31/05/2012 NUMARASI : 2011/239-2012/240 Davacı K.. Ş.. vekili A..Ö.. U.n tarafından, davalı K.. A.. aleyhine 15/06/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 31/05/2012 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne miktar itibariyle duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeni ile manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş;hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir. Davacı, İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesi Başkanı olarak görev yaptığı sırada, Bugün Gazetesinin 16/06/2010 tarihli nüshasının 1. ve devamında 12. sayfasında yapılan "Emeklilik Tuzağı" başlıklı haberin gerçeğe aykırı olduğunu, soruşturmanın gizliliğini ihlal ettiğini, kararını etki altına almaya yönelik olduğunu, şahsını ve mahkemeyi küçük düşürdüğünü, davalıların sorumlu olduğu bu haberden manevi zarar gördüğünü ileri sürerek tazminat talep etmiştir. Davalılar ise, haberin gerçek ve güncel olduğunu, haberde kamu yararı olduğunu, tüm gazete ve internet sitelerinde haber yapıldığını, davacının habere konu olaylar nedeniyle disiplin soruşturması geçirip ceza aldığını, manevi tazminatın şartlarının oluşmadığını davanın reddini savunmuştur. Mahkemece; davacının kişiliği dikkate alındığında haberde gerçeklik, güncellik ve kamu yararı ilkelerinin aşılarak, davacının kişilik haklarının ihlal edildiği gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmeştir. Basın özgürlüğü, Anayasa'nın 28. maddesi ile 5187 sayılı Basın Yasası'nın 1. ve 3. maddelerinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerde basının özgürce yayın yapmasının güvence altına alındığı görülmektedir. Basına sağlanan güvencenin amacı; toplumun sağlıklı, mutlu ve güvenlik içinde yaşayabilmesini gerçekleştirmektir.Bu durum da halkın dünyada ve özellikle içinde yaşadığı toplumda meydana gelen ve toplumu ilgilendiren konularda bilgi sahibi olması ile olanaklıdır. Basın, olayları izleme, araştırma, değerlendirme, yayma ve böylece kişileri bilgilendirme, öğretme, aydınlatma ve yönlendirmede yetkili ve aynı zamanda sorumludur. Basının bu nedenle ayrı bir konumu bulunmaktadır. Bunun içindir ki, bu tür davaların çözüme kavuşturulmasında ayrı ölçütlerin koşul olarak aranması,genel durumlardaki hukuka aykırılık teşkil eden eylemlerin değerlendirilmesinden farklı bir yöntemin izlenmesi gerekmektedir. Basın dışı bir olaydaki davranış biçiminin hukuka aykırılık oluşturduğunun kabul edildiği durumlarda,basın yoluyla yapılan bir yayındaki olay hukuka aykırılık oluşturmayabilir. Ne var ki basın özgürlüğü sınırsız olmayıp, yayınlarında Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümü ile Türk Medeni Kanunu'nun 24 ve 25. maddesinde yer alan ve yine özel yasalarla güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunulmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluktur. Basın özgürlüğü ile kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği durumlarda; hukuk düzeninin çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği, bunun sonucunda da, daha az üstün olan yararın daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında o olayda ve o an için korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir. Bunun için temel ölçüt kamu yararıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basın bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini gözetmeli, haberi verirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan gerçek olmadığı anlaşılan olayların yayınından da basın sorumlu tutulmamalıdır. Somut olayda; davaya konu haber ve haberin içeriği ile ilgili davacı hakkında idari soruşturma yapıldığı ve hakkında disiplin işlemi uygulandığı, davacının mahkeme huzurunda verdiği ifadesinde habere konu olayları anlattığı ve kabul ettiği, haberin bu hali ile görünür gerçekliğe uygun olduğu, kamuoyu ilgisinin de bulunduğu, öz ile biçim dengesinin aşılmadığı, hukuka uygunluk unsurlarını taşıdığı anlaşılmakla istemin tümden reddine karar verilmesi gerekir iken, yanılgılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş ve bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına 23/01/2014 ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/01/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.