Yargıtay 6. Ceza Dairesi · E. 2013/19079 · K. 2013/25367

6. Ceza Dairesi         2013/19079 E.  ,  2013/25367 K. "İçtihat Metni" Hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1, 31/2 ve 62/1. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 50/3. maddesi gereğince en az 2 yıl süreyle meslek ve sanat edinmeyi sağlamak amacıyla gerektiğinde barınma imkanı da bulunan bir eğitim kurumuna devam etme seçenek yaptırımına dönüştürülmesine dair, RİZE Ağır Ceza Mahkemesinin 14/07/2008 tarihli ve 2008/102 esas, 2008/149 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, adı geçenin seçenek yaptırımın uygulanması için hazırlanan denetim planına uymaması sebebiyle, 14/07/2008 tarihli karar ile verilen 5 ay hapis cezasının aynen infazına ilişkin, aynı Mahkemenin 08/11/2012 tarihli ve 2012/158 esas, 2012/175 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 07/05/2013 gün ve 2013/7429/29519 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/05/2013 gün ve KYB/2013/165282 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 04/06/2013 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi: Anılan Yazıda; (5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/3 maddesine göre, "Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir." ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin infazı Hakkında Kanun'un 106/4.maddesindeki "Çocuklar hakkında hükmedilen adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde, bu ceza hapse çevrilemez. Bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır." biçimindeki emredici düzenlemeler ve 5237 sayılı Kanun'un 50/6-7.madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, kısa süreli hapis cezasının infazının mümkün olmadığı, seçenek tedbirin değiştirilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiş ise de; TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A 5237 sayılı TCY'nın 50/6 ve 7.maddeleri birlikte değerlendirilerek, sanığın denetleme planına uymamasını haklı gösterecek somut bir mazeret bildirmediği, soyut ifadeyle yetinildiğinin anlaşılması ve Mahkemece gerekçesi gösterilerek yazılı biçimde kurulan hükümde isabetsizlik görülmediğinden; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yasa yararına bozma isteminin REDDİNE, 17.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.