Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2013/19756 · K. 2014/13720

12. Ceza Dairesi         2013/19756 E.  ,  2014/13720 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç :Taksirle Yaralama Hüküm :TCK'nın 89/1, 89/2-d, 62/1, 51/1, 53/1. maddeleri gereğince mahkûmiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin uygulanması konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş ise de; dosya içeriğine göre katılanların şikayetinin devam ettiği ve zararlarının giderildiğine dair bilgi, belge ya da buna ilişkin bir iddia bulunmadığından,bu husus bozma konusu yapılmamış; gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura, ceza miktarına ve eksik incelemeye ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi, 2- Tali kusurlu olduğu kabul edilen sanık hakkında temel cezanın belirlenmesi sırasında, taksire dayalı kusurun ağırlığının gerekçe olarak gösterilmesi, 3- Hapis cezası ertelenen sanık hakkında; denetim süresi belirlenirken, denetim süresinin herhangi bir yükümlülük belirlemeden veya uzman kişi görevlendirmeden geçirilmesine, denetim süresi içinde sanığın kasıtlı bir suç işlemesi halinde cezanın kısmen veya tamamen infazına ve denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği taktirde cezanın infaz edilmiş sayılacağına karar verilirken uygulama maddelerinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması, 4- Taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında TCK'nın 53/1. maddesi gereğince hak yoksunluğuna hükmedilmesi, 5- 5320 sayılı Kanunun 5560 sayılı Kanunla değişik 13. maddesinin "Ceza muhakemesi Kanunu gereğince soruşturma ve kovuşturma makamlarının istemi üzerine baro tarafından görevlendirilen müdafii ve vekile, avukatlık ücret tarifesinden aykırı olarak, Türkiye Barolar Birliğinin görüşü de alınarak Adalet ve Maliye Bakanlıkları tarafından birlikte tespit edilecek ücret, Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla yer alan ödenekten ödenir. Bu ücret, yargılama giderlerinden sayılır" yönündeki açık hükmü karşısında katılan ... vekilinin CMK'nın 239. maddesi uyarınca Baro tarafından atanmış olması nedeniyle katılan yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceğinin, bu miktarın sanıktan yargılama gideri olarak tahsili gerektiğinin gözetilmemesi Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 1. paragrafında yer alan “sanığın taksire dayalı kusurunun ağırlığı ve sanığın güttüğü saik ve amaç” ibaresinin hükümden çıkarılmasına, hükmün 6. paragrafının başına “TCK'nın 51/3. maddesi gereğince” ibaresinin eklenmesine, aynı paragrafta yer alan “Bu süre içerisinde” ibaresinden önce gelmek üzere “TCK'nın 51/8. maddesi gereğince” ibaresinin eklenmesine, aynı paragrafta yer alan “kasıtlı suç işlediği takdirde” ibaresinden önce gelmek üzere, “TCK'nın 51/7. maddesi gereğince, denetim süresi içerisinde” ibaresinin eklenmesine, hükmün 7. paragrafının başına “TCK'nın 51/6. maddesi gereğince” ibaresinin eklenmesine, hükmün hak yoksunluğuna ilişkin 8. paragrafı ile vekalet ücreti tayinine ilişkin 9. paragrafının hükümden çıkarılmasına, hükmün yargılama giderlerine ilişkin 10. paragrafına "267 TL zorunlu müdafii ücreti" ibaresi eklenerek "toplam 429,37 TL" ibaresinin "696,37 TL" olarak değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.