Yargıtay 17. Hukuk Dairesi · E. 2013/19843 · K. 2015/4825

17. Hukuk Dairesi         2013/19843 E.  ,  2015/4825 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine mahkemece, hükmün kesin olduğu belirtilerek temyiz isteminin reddine karar verilmiş; davacılar vekilince bu defa temyiz isteminin reddine dair ek kararın temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü: -K A R A R- Davacılar vekili, müvekkillerinin desteği ...'ın davalıya trafik sigortalı araç ile tek taraflı olarak yaptığı kazada yaşamını yitirdiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla her bir davacı için 150,00'şer TL toplamı 300,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı sigorta şirketi vekili, meydana gelen kazada ölen kişinin tamamen kusurlu olması nedeniyle uzamış ceza zamanaşımı süresinin uygulanamayacağını belirterek zamanaşımı itirazında bulunmuş; davanın esastan da reddini savunmuştur. Mahkemece, toplanan delillere göre, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş; hükmün, davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine mahkemece, 01/10/2013 tarihli ek karar ile verilen kararın miktar itibarıyla kesin olduğu gerekçesiyle davacılar vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiş; davacılar vekilince temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar temyiz edilmiştir. Somut olayda, mahkemece verilen 01/10/2013 tarihli ek karar, davacılar vekiline 07/10/2013 tarihinde tebliğ edilmiş olup söz konusu karar, davacılar vekili tarafından 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 432/5. maddesi gereğince yedi günlük yasal temyiz süresi geçirildikten sonra 21/10/2013 tarihinde temyiz edilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/3 esas, 1990/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtay tarafından da karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan ek karara yönelik temyiz isteminin reddi gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 24/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.