Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2013/21009 · K. 2014/12773

12. Ceza Dairesi         2013/21009 E.  ,  2014/12773 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç :Taksirle öldürme Hüküm :Sanık ... hakkında :TCK'nın 85/1,62, 51, 51/3 maddeleri gereğince mahkumiyet. Sanıklar ... ve ... hakkında; CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat Taksirle yaralama suçundan sanık ...'in mahkumiyetine, sanıklar .... ve ...'ün beraatlerine ilişkin hükümler, sanık ... ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Olay günü .... Çelik A.Ş'nin çelikhane bölümünde meydancı olarak çalışan ölen ...'ın işyeri "mekanik onarım, marangozhane ve boyahane" sorumlusu ...'in talebi üzerine, işyeri posta başı ... tarafından boya işinde yardımcı eleman olarak görevlendirildiği, ... ile ...'ın saat 10.00 sıralarında, gerekli malzemeleri alarak boya yapacakları çelikhaneye gittikleri, burada hava hortumunun bir ucunu şebekeye diğer ucunu tabancaya bağladıkları, boya tabancasının haznesini boya ile doldurdukları, ...'in boya yapmak üzere korkuluklara doğru gittiği ölen ...'ın da hava hortumunu açtığı sırada, bu bölümün üstünden geçmekte olan vincin kancasında taşınmakta olan EKB kumu çuvalına bağlanmış olan yaklaşık 1.5 ton ağırlığında olan torbanın düşmesi sonucu ...'ın altında kalarak vefat ettiği olayda, fabrika müdürü ve işveren vekili olan sanık ... hakkında tayin edilen ceza oluşa ve dosya kapsamına uygun olduğundan tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Sanık ... ve ... hakkında yapılan yargılama sonunda, meydana gelen olayda malzeme tedarikçisi olan sanık ...'nin, malzemenin teknik özelliklerini ve malzeme yorgunluğunun bilmesinin mümkün olmaması, halat bağlama hatası bulunmaması, vinç operatörü olan sanık ...'ün vinci hareket ettirmesi sırasında korna çalması, halatın kopmasında kendisinin sorumluluğu bulunmaması nedenleri ile kazanın meydana gelmesinde kusurlarının olmadığının gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, Kazanın meydana geldiği tarihte fabrikanın müdürü olarak görev yapan ve metalurji mühendisi olup, malzeme yorgunluğunu meslek olarak bileceği gibi fabrikada işveren vekili olarak işçi sağlığı ve iş güvenliğini sağlamakla yükümlü olması, halatların periyodik kontrollerini yaptırması ömrü dolanları ayıklattırması gerekirken bunları yerine getirmemiş olması nedeniyle kazanın meydana gelmesinde kusurlu olduğu anlaşılan sanık ... hakkında; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,sanığın kusura ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine, katılan vekilinin ise kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak, Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ve hükmün gerekçesinde,sanıklar ... ve ...'ün kusurunun bulunmadığının kabul edildiği ve yüklenen suç açısından sanıkların taksirinin bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatlerine karar verilmesi gerekirken, yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığından bahisle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca sanıklar hakkında beraat hükmü kurulması, Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, beraat hükmünlerinin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. bendinde yer alan, “sanıkların üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olmaması nedeni ile CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince ayrı ayrı BERAATLERİNE” cümlesinin hükümden çıkartılarak, yerine “sanıkların, yüklenen suç açısından taksirlerinin bulunmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince ayrı ayrı beraatlerine” ibaresinin yazılması suretiyle sanıklar ... ve ...'ün beraatlerine ilişkin hükümlerin DÜZELTİLEREK sanık ...'in mahkumiyetine ilişkin mahkumiyet hükmünün ise doğrudan ONANMASINA, 26.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.