Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2013/21163 · K. 2014/32884

22. Hukuk Dairesi         2013/21163 E.  ,  2014/32884 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Nevşehir 1.Asliye Hukuk Mahkemesi TARİHİ : 21/03/2013 NUMARASI : 2011/274-2013/174 Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı, kapıcı olarak çalıştığını apartmanların doğalgaza geçmesi sebebi ile iş sözleşmesinin haklı sebep olmaksızın işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin, fazla çalışma, hafta ve genel tatil alacaklarını istemiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı, 23.05.2008 tarihinde iş yerinde çalışmaya başladığını, bireysal doğalgaz kullanımına geçilmesi sebebi ile iş sözleşmesinin 31.05.2011 tarihinde sona erdiğini, kıdem ve ihbar tazminatının postaneye yatırıldığını, savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Kararı davalı temyiz etmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Hizmet süresine ilişkin taraflar arasında ihtilaf bulunmaktadır. Davacı 15.08.2006-31.05.2011 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını iddia etmektedir. Davalı ise davacının C1 – D3- D4 Blok (682/53 ada) yöneticiliğindeki işyerinde 23.05.2008 tarihinde çalışmaya başladığını öncesindeki çalışmaların 685/55 ada yönetiminde geçtiğini ve 682/53 ada yönetimine önceki çalışmaların yöneltilemeyeceğini savunmuştur. Davalı itirazları doğrultusunda ada yönetimlerinin farklı tüzelkişilikleri bulunup bulunmadığı, aralarında ne tür bir ilişki bulunduğu keşif icra edilerek veya yerinde inceleme yetkisi verilen bilirkişiler aracılığı ile işyeri defter ve kayıtları incelenerek tespit edilmeli, ada yönetimleri arasındaki ilişki netliğe kavuşturulduktan sonra davacının çalışma süresine ilişkin karar verilmelidir. 3-Kapıcı olarak çalışan davacının fazla çalışma alacağına hak kazanıp kazanmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır. Öncelikle belirtmek gerekir ki kapıcı hizmetleri aralı işler olarak adlandırılan ve vazifeleri aslında aralıksız sürmeyip, vakit vakit ifa edilmesi icap eden işlerden olup işlerin yapıldığı vakitler arasında kalan boş zamanları kapıcının dilediği gibi kullanma imkanı olduğundan bu zamanların günlük çalışma süresine dahil edilmesi mümkün değildir. Bu itibarla, kapıcıların fazla mesai taleplerine ilişkin araştırma ve inceleme yapılırken öncelikle kapıcının çalıştığı apartmanın daire sayısının ve bir günde yaptığı işlerin neler olduğu ve bu işlerin ne kadar zamanda yapacağının tespit edilmesi ve buna göre fazla mesai yapıp yapmadığı saptanması, tanık anlatımlarının da bu saptamalar ışığında değerlendirilmesi gerekir. Somut olayda, yukarıda değinilen tespitler ışığında, dosya kapsamı ve çalışma şekline göre davacının fazla çalışma talebinin reddine karar verilmesi gerekirken taraf tanıklarının inandırıcılığı yeterli olmayan beyanları değerlendirilerek hesaplanan miktarlara hükmolunması isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir. 4-Davacı işçinin hafta tatilinde çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. Dosya içeriğine göre, kapıcı olarak çalışan davacının haftada bir gün yirmidört saat kesintisiz tatil yapıp yapmadığı; kış döneminde haftanın tüm günlerinde kaloriferin davacı tarafında yakılıp yakılmadığı; haftanın bir günü bu iş ile ilgili başka bir personelin görevlendirilip görevlendirilmediği hususları araştırılarak davacının haftanın yedi günü çalıştığı ispatlandığı takdirde hafta tatil alacağının bu çerçevede değerlendirilmesi gerekirken mahkemece yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 20.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.