Yargıtay 10. Hukuk Dairesi · E. 2013/21422 · K. 2013/24100

10. Hukuk Dairesi         2013/21422 E.  ,  2013/24100 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :İş Mahkemesi No : 2007/52-2012/287 Davacı, iş kazası sonucu hayatlarını kaybeden sigortalılar ..., ..., Ali ... ve... hak sahiplerine bağlanan gelir nedeniyle uğranılan Kurum zararlarının tahsili için açılan ilk rücu davasında hüküm altına alınmayan bakiye kusur farkından kaynaklanan Kurum zararının 506 sayılı Kanunun 26. maddesi uyarınca davalılardan teselsül hükümlerine dayanılarak rücuan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hükmün, davacı ... davalılardan Denizcilik Müsteşarlığı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesiyle yeniden getirilen “sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı” tazmin hükmünün, 5510 sayılı Yasanın yürürlüğü öncesinde gerçekleşen iş kazalarından kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı, gözetilerek davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 26. maddesidir. Anılan maddedeki halefiyet ilkesi uyarınca, Kurumun rücu alacağı; hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (Tavan) miktarı ile sınırlı iken, Anayasa Mahkemesi’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve E:2003/10, K:2006/106 sayılı kararı ile 26.maddedeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasaya aykırılık nedeniyle iptali sonrasında, Kurumun rücu hakkının, yasadan doğan kendine özgü ve sigortalı ya da hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüşmüş olması karşısında, ilk peşin değerli gelirlerin; tazmin sorumlularının kusuruna isabet eden miktarıyla sınırlı şekilde hüküm kurulması gerekir. Davacı tarafından; davalılar hakkında açılan ve kesinleşen ... İş Mahkemesi’nin 2000/509Esas 2005/802 Karar sayılı rücu davasında, davalı Kıyıtur Turizm Dış Tic. AŞ.’nin %40, davalı Navi Tur. Turizm Dış. Tic. A.Ş.’nin %40 ve davalı Denizcilik Müsteşarlığının %20 oranında kusurlu bulunduğu, talep gibi sigortalı ...’ın hak sahiplerine bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirle birlikte artışların % 100’ünün, sigortalı ...’ın hak sahibine bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirle birlikte artışların %3,63’ünün, sigortalı Ali ...’nın hak sahiplerine bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirle birlikte artışların %41,14’ünün, sigortalı...’ın hak sahibine bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirle birlikte artışların %24,69’unun hüküm altına alınmıştır. Hukuk Genel Kurulu’nun 07.05.2008 tarih 2008/10-363 Esas, 2008/366 Karar sayılı kararında da belirtildiği şekilde, önceki rücu davasında ilk peşin sermaye değerli gelirle birlikte artışlara da hükmedilmesinin ilk davada hüküm altına alınmayan kusur farkı nedeniyle kesin hüküm engeli oluşturmayacağı, ilk rücu davasında hükmolunan gelir artışlarının, kusur farkından kaynaklanan eldeki davada hükmolunacak rücu tazminatından mahsup edilmesine olanak bulunmadığı gözetilerek, ilk rücu davasında hükmolunan miktarlar mahsup edildiğinde; sigortalı ...’ın hak sahiplerine bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelir yönünden bakiye kurum zararı bulunmadığı, sigortalı ...’ın hak sahibine bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelir yönünden bakiye % 96,37 kusur karşılığı kurum zararı bulunduğu, sigortalı Ali ...’nın hak sahiplerine bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelir yönünden bakiye %58,86 kusur karşılığı kurum zararı bulunduğu, sigortalı...’ın hak sahibine bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelir yönünden bakiye %75,31 kusur karşılığı kurum zararı olduğu anlaşılmaktadır. Bu bağlamda; sigortalı ...’ın hak sahibi olan ...’a ödenen fiili ödemeden daha düşük olan, bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelir olan 2.356,43 TL.’nin, bakiye kusur olan %96,37 oranı karşılığı olan 2.270,89 TL. bakiye kurum zararı bulunduğu, sigortalı Ali ...’nın hak sahiplerinden...’ya bağlanan ve 506 sayılı Yasanın 92. maddesinin tatbik edilmesi nedeniyle yarıya indirilmiş olan ilk peşin sermaye değerli gelirlerin toplamı olan 748,31 TL’nin, bakiye kusur olan %58,86 oranı karşılığı olan 440,46 TL bakiye kurum zararı bulunduğu, sigortalı...’ın hak sahibine bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelir olan 1.836,88 TL.’nin, bakiye kusur olan %96,37 oranı karşılığı 1.383,35 TL. bakiye kurum zararı bulunduğu gözetilerek karar verilmesi gerekirken, ilk rücu davasında hükmolun artışlara ilişkin miktarın mahsup edilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. 2 – Davalılardan Denizcilik Müsteşarlığı, 492 sayılı Harçlar Kanununun (13.) maddesinin (j) bendi gereğince harçtan muaf olup, karar ve ilam harcının anılan davalı dışındaki davalılardan tahsili yerine tüm davalılardan tahsiline karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki; bu aykırılıkların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi gözetilerek, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır. SONUÇ: Hüküm fıkrasının; (a) bendi içeriğinin silinerek, yerine, “Davacının ilk peşin sermaye değerli gelirden dolayı kusur farkından kaynaklanan, sigortalı ...’ın hak sahibi yönünden, 2.270,89 TL. alacağının gelir bağlama onay tarihi olan 19.07.2002 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte; sigortalı Ali ...’nın hak sahipleri yönünden, 440,46 TL. alacağının gelir bağlama onay tarihi olan 09.06.1998 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte; sigortalı...’ın hak sahibi yönünden, 1.383,35 TL.’nin gelir bağlama onay tarihi olan 21.09.1998 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte; davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,” ibaresinin yazılmasına, Harç ile ilgili (2) numaralı bendi içeriği silinerek, yerine, “Davalılardan Denizcilik Müsteşarlığının harçtan muaf olması nedeniyle tahsili gereken 243,23 TL. karar ve ilam harcının Denizcilik Müsteşarlığı dışındaki davalılardan tahsili ile hazineye gelir kaydına,” ibaresinin yazılmasına, Vekalet ücreti ile ilgili (3) numaralı bendinde yer alan “400,00” sayısının silinerek, yerine, “491,36” sayısının yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.