Yargıtay 2. Hukuk Dairesi · E. 2013/21607 · K. 2014/4172

2. Hukuk Dairesi         2013/21607 E.  ,  2014/4172 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İstanbul Anadolu 15. Aile Mahkemesi TARİHİ :4.3.2013 NUMARASI :Esas no:2010/766 Karar no:2013/187 Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (koca) tarafından müşterek çocuk için takdir edilen tedbir nafakasının miktarı ve başlangıç tarihi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: Dava, 26.8.2010 tarihinde açılmış; mahkemece 17.12.2010 tarihli oturumda, ara kararıyla müşterek çocuk Aysima için aylık 100 lira tedbir nafakası takdir edilmiş, 23.1.2012 tarihli oturumda bu nafaka 250 liraya, 4.3.2013 tarihinde tesis edilen nihai hükümle de “dava tarihinden geçerli olmak üzere” aylık 500 liraya artırılmıştır. Kuşkusuz, hakim, Türk Medeni Kanunun 169'ncu maddesi gereğince; davanın başında tayin ettiği geçici önlem niteliğindeki tedbir nafakasını, davanın ilerleyen süreçlerinde talep üzerine veya re’sen artırabilir veya azaltabilir. Ya da gerektirici sebebin ortadan kalkması halinde gerekçesini göstermek koşuluyla büsbütün kaldırabilir. Ne varki her iki durumda da, hakkaniyeti gözetmek nafaka yükümlüsünü mali açıdan ağır yükümlülük altına sokacak bir karar almamaya özen göstermek zorundadır. Mahkemenin davanın başında, 15.7.2009 doğumlu çocuk için aylık 100 lira tedbir nafakası tayin edip, 23.1.2012 tarihli oturumda bu miktarı 250 liraya artırması anlaşılır ise de, nihai hükümde bu defa nafaka yükümlüsünün mali durumunda artışı haklı kılacak bir iyileşme de tespit edilmemişken tayin edilen tedbir nafakasını “davanın başından geçerli olmak üzere” beş katına çıkarması isabetli olmamıştır. Tarafların gerçekleşen ekonomik ve sosyal durumlarına, 15.7.2009 doğumlu küçüğün ihtiyaçlarına, nafakanın niteliğine ve günün ekonomik koşullarına göre, daha uygun bir miktara hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır. SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.02.2014 (Per.)