Yargıtay 20. Hukuk Dairesi · E. 2013/217 · K. 2013/4600

20. Hukuk Dairesi         2013/217 E.  ,  2013/4600 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü: K A R A R Kadastro sırasında ... Köyü 113 ada 110 parsel sayılı 12146,93 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı adına tesbit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman niteliğinde olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve dava konusu 133 ada 110 parselin (A) harfli 1171,87 m2 yüzölçümündeki bölümünün orman niteliğiyle Hazine adına, (B) harfli 10975,06 m2 yüzölçümündeki bölümünün ise davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından taşınmazın (B) bölümüne yönelik olarak temyiz edilmekle Dairece, bozulmuştur. Hükmüne uyulan Dairenin 19/12/2002 tarih ve 2002/8351 – 2009/10367 sayılı bozma kararında özetle, ''Mahkemece uyuşmazlığın giderilmesi için mahallinde 16/05/2000 tarihinde yapılan ilk keşif neticesinde düzenlenen Orman Mühendisi Mesut Çakır’ın düzenlediği, 02/06/2000 tarihli raporda; nizalı taşınmazın (A) harfi ile belirtilen kısmında eğimin %45-50 olduğunu, toprak muhafaza özelliği taşıdığını, bu kesimin güney sınırında 25-30 yaşlarında 15-20 cm çapında karaçam, içinde ise münferit olarak 7-8 yaşında karaçam, 4-5 yaşında karaağaç ve meşe gençliği ile meyve ağaçları ve orman florasına ait karaçalı, erguvan, böğürtlen ve eğrelti bulunduğunu, (D) harfi ile belirtilen kesimde ise eğimin %15 olduğunu, üzerinde erik, kiraz, ceviz ağaçları ile çayır otlarının bulunduğunu, (A) harfi ile gösterilen kesimin orman sayılan yerlerden olduğunu, (B) harfi ile gösterilen kesimin ise orman sayılmayan yerlerden olduğunu belirterek, nizalı taşınmazın memleket haritası ile amenejman planındaki konumunu işaretlemiş ve çekişmeli taşınmazın (A ve B) harfi ile belirlediği kesimlerini düzenlediği krokide göstermiştir. Aynı keşifte uzmanlığına başvurulan fen bilirkişi ... ise, 30/05/2000 tarihli raporunda ormanlık alan olarak belirlenen kısmın kırmızıya boyalı halde gösterdiğini açıklayarak kroki düzenlemiş ise de, bu krokide orman olan yer olarak gösterilen kesim ile uzman orman bilirkişisi tarafından orman olarak belirlenen yer farklı olup, bu raporlar arasında farklılık bulunmaktadır. Mahkemece daha sonra 27/06/2000 ve 05/04/2001 tarihlerinde yapılan iki keşif neticesinde uzman orman mühendisi ve fen bilirkişileri tarafından nizalı taşınmazın güneydeki (A) harfi ile gösterilen 1181,87 m2 miktarındaki bir kısım yerin memleket haritasında orman alanı olarak gözükmesi nedeniyle orman sayılan alanlardan olduğu belirtilerek rapor düzenledikleri anlaşılmaktadır. Mahkemece yapılan araştırma sonucunda 1. keşif neticesinde alınan rapor ile diğer raporlar birbirleri ile çelişkili olup, çelişki giderilmeden mahkemece hüküm kurulması doğru değildir. Mahkemece nizalı taşınmazın komşu olan taşınmazlara ilişkin kadastro tesbit tutanakları ve dayanakları ile eski tarihli memleket haritası hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip önceki bilirkişiler dışında serbest orman mühendisleri arasından seçilecek üç uzman orman yüksek mühendisi, bulunamadığı takdirde orman mühendisi ve bir fen elamanı aracılığı ile yeniden keşif yapılması'' gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyulmuş, davanın kısmen kabulüne, Bılık Köyünde kain 113 ada 110 nolu parsele ilişkin yapılan kadastro tesbitinin iptaline, 15/07/2008 havale tarihli .... tarafından hazırlanan ek rapor dikkate alınarak bilirkişice (B) harfi ile gösterilen ve 10375,76 m2 yüzölçümünde olan yerin aynı parsel numarası adı altında tesbit gibi tapuya kayıt ve tesciline, tutanağın beyanlar hanesinde 3303 sayılı Kanun gereğince yazılı olan şerhin iptaline, ek raporda (B1) harfi ile 347,27 m² yüzölçümünde olan Türkiye Elektrik Kurumu lehine tesis edilen irtifak hakkının tapu kütüğünde gösterilmesine, (A) harfi ile gösterilen ve 1771,77 m2 yüzölçümünde olan yere takip eden son parsel numarası verilmek suretiyle orman vasfı ile Maliye Hazinesi adına tapuya kayıt ve tesciline, tutanağın beyanlar hanesinde 3303 sayılı Kanun gereğince yazılı olan şerhin iptaline, ayrıca ek raporda (A1) harfi ile gösterilen ve 336,80 m2 yüzölçümünde olan irtifak hakkının iptaline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından taşınmazın (B) bölümüne yönelik olarak temyiz edilmiştir. Dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir. Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu, 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır. İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada dava konusu ... Köyü 113 ada 110 parsel sayılı taşınmazın temyize konu (B) bölümünün orman sayılmayan yerlerden olduğu belirlenerek hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı ... Yönetiminin sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 16. maddesiyle 3402 sayılı Kanuna eklenen "Kadastro işlemi ile oluşan tesbit ve kayıtların iptali için Devlet veya diğer kamu kurum ve kuruluşları tarafından kayıt lehtarına karşı kadastro mahkemeleri ile genel mahkemelerde açılan davalarda davalı aleyhine vekâlet ücreti dahil, yargılama giderine hükmolunmaz.” şeklindeki 36/A maddesi ve 17. maddesi ile eklenen "Bu Kanunun 36/A maddesi hükmü, henüz infaz edilmemiş yargı kararlarındaki vekâlet ücreti dâhil yargılama giderleri için de uygulanır.” şeklindeki geçici 11. maddesi hükümleri gereğince davalılar aleyhine yargılama giderleri ve vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de, bu hususlar hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hükmün 3, 4 ve 5. bentlerinin kaldırılarak, bunların yerine; “6099 sayılı Kanun ile 3402 sayılı Kanuna eklenen 36/A madde gereğince yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına ve davacı lehine vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına,” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 18/04/2013 günü oy birliğiyle karar verildi.