Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2013/2202 · K. 2014/1151

22. Hukuk Dairesi         2013/2202 E.  ,  2014/1151 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, ücret ve sefer primi, yılllık izin ücreti ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı vekili, davacının 26.02.2001-03.04.2007 tarihleri arasında davalı işverene ait işyerinde uluslararası tır şoförü olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini, alacak ve tazminatlarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret alacağı, sefer primi alacağı, yıllık izin ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir. Davalı vekili; davacının iki dönem halinde davalı işyerinde çalıştığını, 24.02.2001-11.11.2005 tarihleri arasındaki çalışmasının istifa ile sona erdiğini, bu dönem için şirketi ibra ettiğini, 20.12.2005 tarihinde yeniden çalışmaya başladığını, iş sözleşmesinin, davacının 07-08-09-10.05.2007 tarihlerinde izinsiz ve mazeretsiz olarak işe gelmemesi sebebiyle haklı nedenle feshedildiğini, aylık maaşla çalıştığını ve ücretlerinin düzenli olarak ödendiğini, ayrıca taleplerini zamanaşımına uğradığını belirterek, davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece, davacının, davalı işverene ait işyerinde 26.02.2001-11.11.2005 ve 20.12.2005-03.04.2007 tarihleri arasında asgari ücret ve sefer başına harcırah ücreti ile tır şoförü olarak iki dönem halinde çalıştığı, ilk dönem çalışmasının istifaya dayalı olduğu ileri sürülmüş ise de istifa yazısı ile ibranamenin davacının işten ayrıldığı tarihten sonra düzenlendiğinden geçerli olmadığı, ikinci dönem çalışmasmında işverence haklı olarak sona erdirildiğinin ıspatlanamadığı, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, yurda giriş çıkış kayıtları ve tanık beyanlarına göre ulusal bayram genel tatillerde çalıştığı, ücret alacağı olduğu, yıllık izin ücreti alacağı olmadığı, sefer primlerinin eksiksiz ödendiğinin işverence ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararı kanuni süresi içinde davalı temyiz etmiştir. 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Davacının eksik ödendiği iddia edilen sefer primi alacağına hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur. Davacı, dava dilekçesinde, çalışma dönemi boyunca hak etmiş olduğu sefer primlerinden fazla km, fazla yakıt, asta saygısızlık, emirlere riayetsizlik gibi nedenlerle 2.700,00 Euro sefer primi kesintisi yapıldığını belirterek sözkonusu alacağın hüküm altına alınmasını talep etmiş ancak hangi tarihte, ne kadar ve ne sebeble kesinti yapıldığını açıklamamıştır. Dosya içeriğine, tanık anlatımlarına ve davacının uzun süre aynı şartlarda çalışmasına rağmen itiraz etmemiş olmasına göre, şoförlere verilen mazottan fazla harcanmış ise aradaki farkın işçinin ücretinden kesilmesi şeklinde bir işyeri uygulamasının bulunduğu anlaşılmaktadır. İşyeri uygulaması haline gelmesi halinde, fazla mazot harcanması durumunda bu tutarlar ücretlerden kesilebilir. İşverence, fazla mazot harcanan miktar ile davacının trafik kurallarına uymaması gibi kusurundan kaynaklanan ödemeler için kesinti yapılmasında hukuka aykırılık bulunmamaktadır. Somut olayda, davacı, sefer priminden yapılan kesintilerin işyeri uygulamalarına aykırı olarak veya kusuru bulunmadan yapıldığını ispat edememiştir. Hal böyle olunca, davacının sefer primi alacağı talebinin reddi yerine kabulüne dair yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanunya aykırı olup bozmayı gerektirir. SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alman temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 31.01.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.