Yargıtay 3. Hukuk Dairesi · E. 2013/2240 · K. 2013/4775

3. Hukuk Dairesi         2013/2240 E.  ,  2013/4775 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Y A R G I T A Y K A R A R I Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü. Davacı vekili dilekçesinde; ... mevkisinde bulunan ... pafta ...ada 1 parselde kayıtlı 34/140 arsa paylı zemin kat 1 nolu dükkanı 1971 yılında müvekkilerinin murisi ... ile eniştes... (davalının babası) 1/2 şer hissedarlı olarak satın aldıklarını, bu iki hissedarın bu dükkanın üzerine birer kat inşa etmek üzere anlaştıklarını bu anlaşma gereği 1. kat davacıların murisleri tarafından kendi malzemesi ile tüm masrafları kendisi karşılamak suretiyle yapıldığını 2. ve 3. katında diğer malik davalının babası (dava dışı kişi) Mehmet tarafından yapıldığını, 3. katın ... tarafından davalıya bırakıldığını böylece 1. katta davacıların babası 2. katta davalının babası 3. kattada davalının oturmaya başladığını 1976 yılından beri kullanımın böyle devam ettiğini 1993 tarihinde davacıların murisleri olan babalarının ölümü ile 1. katın davacılara intikal ettiğini, bu üç katında imar mevzuatına uygun olmadığından (kaçak olduğundan) ruhsat alınamaması nedeniyle tapu alınamadığı ve kat mülkiyeti kurulmadığını, tasarruf bu şekilde devam ederken davalı tarafından tapulu yer olan dükkan için izale-i şuyu davası açıldığını ve dava sonucunda ortaklığın giderilmesine karar verildiğini, izale-i şuyu satışı sonucunda dükkanın davalıya satıldığını bu şekilde davalının dükkanın tüm hisselerini malik olduğunu bundan sonrada davalı tarafından davacılar aleyhine meni müdahale davası açıldığını, bu davanın kabul ile sonuçlandığını, bu nedenle müvekkillerinin sahip oldukları evden (1. kattan) çıkartıldığını, bu evin davalıya kaldığını, böylece davalının sahibi olmadığı evi sahip olarak sebepsiz zenginleştiği iddia olunarak 65,945 TL'nin davalıdan tahsili talep ve dava edilmiştir. Davalı davanın reddini dilemiştir. Mahkemece; önceki ilam ile davanın reddine karar verilmiş, davacı tarafın temyizi üzerine dairemizin 28.02.2011 tarih 2011/2715 E. -2011/2797 Karar sayılı ilamı ile eksik inceleme ve araştırma nedeniyle hüküm kurulmasından dolayı hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozma ilamına uyulması sonucunda şimdiki kurulan hükmün kısa kararında; davacının davasının 39.567 TL üzerinden kabulüne, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında ise davacıların davalıların kabulü ile levazım bedeli olan 39.567 TL nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine şeklinde hüküm kurulmuştur. Somut olayda; kısa kararda faize hükmolunmamış, gerekçeli kararda ise faize hükmolunmuştur. Bu haliyle kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkrası çelişki oluşturmaktadır. 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunması hali bozma nedeni oluşturmaktadır. Anılan içtihadı birleştirme kararı gereğince, kısa kararla bağlı olmaksızın ve dosya münderecatına göre mahkemece bu hususlar gözönünde tutularak vicdani kanaate göre karar verilmelidir. Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup bu nedenlerle yerinde olan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK. nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 20.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.