Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2013/2260 · K. 2014/21420

11. Ceza Dairesi         2013/2260 E.  ,  2014/21420 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahte fatura kullanmak, defter ve belge ibraz etmemek HÜKÜM : 1-Defter ve belge ibraz etmemek suçundan; beraat, 2 - Sahte fatura kullanmak suçundan; mahkumiyet Katılan vekilinin temyizinin sanık hakkında defter ve belge ibraz etmemek suçundan kurulan beraat ve sahte fatura kullanmak suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olduğu ancak sahte fatura kullanmak suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyizinin vekalet ücretine münhasır olduğu görülerek yapılan incelemede; Kartal Cumhuriyet Başsavcılığının 16.07.2007 gün ve 2007/7505 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından dava açıldığı, her bir takvim yılı içinde işlenen suçların birbirinden bağımsız suçları oluşturduğu, 2006 takvim yılında işlenen suç bakımından hüküm kurulmasına rağmen, 2005 takvim yılında işlenen suç ile ilgili bir hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan açılan dava ile ilgili mahkemesince zamanaşımı süresi içinde bir karar verilmesi; aynı şekilde Gelir İdaresi Başkanlığı Denetim Grup Müdürlüğünün 24.04.2007 gün ve 8361 sayılı mütalası ve ekindeki vergi suçu/tekniği raporlarında sanığın 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediğinin iddia edilmesi karşısında bu suçlardan zamanaşımı süresi içinde dava açılması, mümkün görülmüştür. I- Katılan vekilinin sanık hakkında defter ve belge ibraz etmemek suçundan kurulan beraat hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde; Yüklenen suçun unsurları itibariyle oluşmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun olarak kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, II- Katılan vekili ile sanığın 2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Tekerrüre esas geçmiş hükümlülüğü bulunduğu anlaşılan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması isabetsizliği aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekili ile sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak: 1- 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, maddede yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, 2- Kendini vekille temsil ettiren katılan lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerine, “5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, maddede yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresi ve "katılanın kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 575,00 TL vekalet ücretinin sanıktan alınıp katılan idareye verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.