Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2013/2277 · K. 2013/23919

12. Ceza Dairesi         2013/2277 E.  ,  2013/23919 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK'nın 89/1,2-b-d; 62, 53/1, 53/6, 51/1,3,7. maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü : 21/08/2009 günü gündüz saat 17.30 sıralarında yönetimindeki otomobili ile, toplam 11 metre genişlikte, çift yönlü, zemini asfalt ve kuru, görüşü açık, meskun mahal içi, her iki yanında 2 m genişlikte emniyet şeridi ve 3 m genişlikte yaya kaldırımı bulunan yolda seyreden sanığın olay mahalline geldiğinde, yola gereken dikkatini vermeyerek mevcut hızıyla, yolun sağında kaplama içerisinde karşıya geçmek üzere beklemekte olduğu anlaşılan katılan yayaya tedbirsiz şekilde kaplama kenarında çarparak, hayati tehlike geçirecek ve (6.) ağır derece kemik kırıkları ve yüzünde sabit iz oluşturacak şekilde yaralanmasına ve yine kaplama içerisinde en sağda seyrini sürdüren ve kendisinden şikayetçi olmayan 13 yaşındaki bisiklet sürücüsüne arkadan çarparak 2. derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına neden olması şeklinde gerçekleşen olayda sanığın tali kusurlu olduğunun kabulü gerektiği ancak katılanın yaralanmasının ağırlığı gözetildiğinde sanık hakkında temel ceza tayininde alt sınırdan uzaklaşılmış olmasının da yerinde olduğu görülmekle, tebliğnamedeki 1 no'lu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın , kusur durumuna ve katılanın zararını kısmen giderdiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; TCK'nın 53/1 maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda ve yine TCK'nın 53/4. maddesi uyarınca erteli cezalarda uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının 4 numaralı bendinin hükümden çıkartılması suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.