Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2013/22917 · K. 2013/21199

2. Ceza Dairesi         2013/22917 E.  ,  2013/21199 K. "İçtihat Metni" Tebliğname No : 6 - 2012/23092 MAHKEMESİ : Eskişehir 1. Çocuk Mahkemesi TARİHİ : 15/12/2011 NUMARASI : 2008/251 (E) ve 2011/958 (K) SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar vermek Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 5237 sayılı TCK.nun 151/1.maddesinde düzenlenen seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edilip aynı kanunun 50/3.maddesi uyarınca zorunlu olarak para cezasına çevrilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki (3) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak, 1-Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Psikiyatri Anabilim Dalı Başkanlığının 20.04.2007 tarihli raporuna göre, suça sürüklenen çocuğun işlediği fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmasına sebebiyet veren akıl hastalığı olduğunun belirtilmesi, Bakırköy Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 12.03.2008 tarihli raporuna göre ise suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde ve halen herhangi bir akıl hastalığı ya da zayıflığının saptanmadığı ve işlediği öne sürülen suça yönelik ceza sorumluluğunun tam olduğunun belirtilmesi karşısında raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi bakımından, 5237 sayılı TCK'nun 32/1.maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun “suç tarihi itibariyle akıl hastalığı bulunup bulunmadığı ve bu hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığı veya aynı maddenin ikinci fıkrasında belirtildiği üzere birinci fıkrada yazılı derecede olmamakla birlikte işlediği fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı” hususunda Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi, 2-Kabule göre de, a-5237 sayılı TCY.nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramı, 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar, değer olarak az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilerek, somut olayda sanığın katılanın evine girip 145 TL para çalmaktan ibaret eyleminde belirtilen maddenin şartlarının oluşmadığı halde değer azlığı şeklindeki gerekçeyle, sanık hakkında TCY.nun 145.maddesinin uygulanmasına karar verilmesi, b-Katılanın aşamalardaki tüm beyanlarında evden öğlen vakti saat 12.00'de ayrıldığını ikindi vakti eve geldiğinde hırsızlık olduğunu gördüğünü belirtmesi ve gerekçeli karar başlığına suç saatinin 12.00-15.45 olarak yazıldığı da gözetilmeden sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 143. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi, c-Yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden 5237 sayılı TCK.nun 143.maddesinin en üst oranda uygulanmasına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 1412 sayılı CMUK.nun 326.maddesi uyarınca sanığı kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 23.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.