Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2013/2339 · K. 2013/4793

1. Ceza Dairesi         2013/2339 E.  ,  2013/4793 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : 5237 Sayılı TCK.nun 81, 35, 62/1, 63 ve 54 maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası, Adli ara verme nedeniyle 5271 sayılı CMK.nun 331/3 maddesi gereğince yetkili Nöbetçi Ceza Kurulunca incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi. TÜRK MİLLETİ ADINA Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık ...'nin, olay tarihinde mağdur ...'i bıçakla üç yerinden yaraladığı; bu yaraların sol göğüste olanının hemopnömotoraksa ve mağdurun hayati tehlike geçirmesine, sağ elde bulunanın basit tıbbi müdahale ile iyileşemeyecek nitelikte çoklu fasiyotomi gerektiren derin yumuşak doku lezyonuna, orta koltuk altı bölgesindekinin ise basit bir tıbbi müdahale ile iyileşebilecek bir lezyona neden olduğu olayda, zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek 5237 sayılı Yasanın 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35. maddesinin uygulanması sırasında alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayini yerine, cezanın 10 yıl olarak belirlenmesi suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç niteliğine, haksız tahrikin varlığına, teşebbüsün derecesine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, sanık hakkında kurulan hüküm de sanığın belli haklardan yoksun bırakılmasına dair uygulama yapılırken TCK.nun 53/l-c maddesindeki hakları kullanmaktan aynı yasanın 53/2. maddesi uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkisini kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan ise koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gereğinin gözetilmemesi Yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak; TCK.nun 53. maddesinin uygulandığı bölümün hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine, "sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nun 53/l-a,b,c,d,e maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan aynı yasanın 53/2. maddesi uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın ise 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun hüküm fıkrasının mahsus bölümüne eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 19/08/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.