Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2013/2345 · K. 2013/20664

11. Hukuk Dairesi         2013/2345 E.  ,  2013/20664 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05.06.2012 tarih ve 2009/289-2012/100 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, davalının 2000/01344/2 sıra nolu tasarımı için 08.08.2000 tarihinde tasarım tescil belgesi aldığını ve müvekkili şirket hakkında açtığı tespit davasında ihtiyati tedbir talebinde bulunduğunu, müvekkili firma tarafından satışa sunulan ve davalı tarafça tasarım tescili ile koruma altına alınmış olan kalemlerin tasarımının “Hindistan Patent Ofisi” tarafından 19.10.1999 tarihinde tasarım tesciline konu olduğunu ve davalı adına koruma altına alınmış olan kalemlerin tasarımının Hindistan Patent Ofisi tarafından verilmiş bu tasarım tescil belgesi karşısında yenilik ve ayırt edicilik özelliği bulunmadığını, müvekkilinin de dava konusu tasarıma ilişkin 08.08.2000 tarihli tescil başvurusundan önce söz konusu kalemlerin ticaretini yaptığını, ekte dosyaya sunulan gümrük beyannamelerinde açıkça görüleceği üzere müvekkilin “Montex Hy Power” markası altında söz konusu kalemlerin satışını yaptığını, dava konusu tasarımın yenilik ve ayırt edicilik özelliklerinin bulunmadığını ileri sürerek, davalı tasarımının hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, müvekkiline ait Uni Ball marka “UM 153” ve “UM 153 S” model kalemlerin dava konusu tasarım tescil belgesi ile koruma altına alındığını, müvekkiline ait ürünün 1997 yılında müvekkilinin tasarımcıları tarafından tasarlanarak Japonya’da tescil edilip üretilerek piyasaya sunulmuş özgün ve yeni bir tasarım olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, dava konusu tasarımın yeni olmadığı ve ayırt edici niteliğinin bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile davalı adına tescilli 2000/01344-2 nolu tasarımın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.