Yargıtay 7. Hukuk Dairesi · E. 2013/2357 · K. 2013/2037

7. Hukuk Dairesi         2013/2357 E.  ,  2013/2037 K. "İçtihat Metni" Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: Davacı, 11.01.2008–24.8.2011 tarihleri arasında davalı işyerinde iç denetim elemanı olarak görev yaptığını, davalının iş akdini haklı ve geçerli neden olmaksızın yasaya aykırı olarak feshettiğinden bahisle işe iadesine ve iş güvencesinden kaynaklanan haklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Davalı, davacının iş akdinin performansındaki başarısızlık ve yetersizlik nedeniyle haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Anayasanın 141'inci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. (Eski 1086 sayılı HUMK 388.mad.) maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır. Hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin isteklerin her biri hakkında verilen hükümle taraflara .../.. 2013/2357-2037 S.2 yüklenen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında birer birer açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir. Diğer taraftan, yasanın aradığı anlamda oluşturulacak kararların hüküm fıkralarının açık, anlaşılır, çelişkisiz, uygulanabilir olmasının gerekliliği kadar; kararın gerekçesinin de sonucu ile tam bir uyum içinde, o davaya konu maddi olguların mahkemece nasıl nitelendirildiğini, kurulan hükmün hangi nedenlere ve hukuksal düzenlemelere dayandırıldığını ortaya koyacak; kısaca, maddi olgular ile hüküm arasındaki mantıksal bağlantıyı gösterecek nitelikte olması gerekir. Zira tarafların o dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtay’ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için ortada usulüne uygun şekilde oluşturulmuş; hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunludur. Somut olayda, mahkemece, davacının davasının reddine karar verilirken haklı nedenle yapılan fesih ve geçerli fesih kavramlarının tartışılmadığı, feshin davalı işyeri açısından hangi sebeplerle haklı fesih sayıldığı açıklanmadan, performans kriterlerinin nasıl belirlendiği ve davada bu hususların usulünce ortaya konulup konulmadığı tartışılmadan sadece davalı işverenin fesih gerekçelerini tekrar etmek ve yasal düzenlemeyi karara yazmak suretiyle hüküm kurulması kararın denetimine imkan vermediğinden HMK 297/2. maddesine aykırı olup bozma nedenidir. O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır. SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacı tarafa iadesine, 04.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.