Yargıtay 15. Ceza Dairesi · E. 2013/23813 · K. 2016/2025

15. Ceza Dairesi         2013/23813 E.  ,  2016/2025 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık .....'ın beraatına; sanıklar ......'ın mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, o yer Cumhuriyet savcısı ve sanıklar ..... ile ..... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanıklar ...... ....şubesine müracaat ederek kredi talebinde bulundukları, banka tarafından kendilerine kredi tahsis edilebilmesi için, vergi mükellefi olduklarını gösterir şekilde vergi levhası fotokopileri ibraz ettikleri, sanıkların kredi taleplerinin karşılandığı, ancak bu arada ibraz ettikleri vergi levhalarının kayıtlara uygun olup olmadığı ..... Dairesinden sorulduğunda, sanıkların bankaya ibraz ettikleri vergi levhalarının gerçek olmadığı ve tamamen sahte olarak düzenlenmiş vergi levhası suretleri olduklarının anlaşıldığı iddiasıyla yapılan yargılama sonucunda; A- Sanık .... hakkında verilen beraat hükmünün incelenmesinde; Sanığın, 18/03/2008 tarihli 20.000 TL bedelli ve 16/06/2008 tarihli 18.000 TL bedelli bireysel kredi başvuruları sırasında bankaya sahte vergi levhası fotokopisi ibraz ettiği, ..... Başkanlığı'nın 04/07/2008 tarihli yazı cevabına göre, bankaya ibraz edilen vergi levhası fotokopisinin kayıtlara uygun olmadığının, sanığın 2006 yılında mükellefiyeti olmadığı halde hayali ve sahte vergi levhası düzenlediğinin, ancak, sanığın, 04/12/2007 tarihinden itibaren vergi kaydının bulunduğunun bildirildiği, sanığa ait gerçek vergi levhasının da dosya arasında bulunduğu, ......'nın bireysel kredi başvurusu yapan kişilerden kimlik fotokopisi ve gelir belgesi ibraz etmelerini istediği, kredi çekecek kişi serbest meslek erbabı ise, vergi levhası ibrazının zorunlu olduğunun bildirildiğinin anlaşılması karşısında; kredi başvurularını yaptığı tarihlerde geçerli vergi kaydı bulunan sanığın, gerçek vergi levhasını ibraz ettiği taktirde de söz konusu kredilerin tahsis edileceği, sanığın kredi borçlarının tamamını hakkında dava açılmadan önce ödemiş olduğu, dolandırıcılık suçunun zarar unsurunun açıklanan nedenlerle gerçekleşmediği anlaşılmakla, sanık hakkında verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiş; bu nedenle tebliğnamede bu yönde bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılama sonucunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, o yer Cumhuriyet savcısının suçun sübut bulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün ONANMASINA, B- Sanıklar ...... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde; 1- Sanık .....'ın, 27/03/2008 tarihinde 18.000 TL bedelli taşıt kredisi başvurusunda bulunduğu, bu kredi başvurusu sırasında, herhangi bir vergi kaydı ve geçerli bir vergi levhası bulunmadığı halde, sahte olarak düzenlenmiş vergi levhası fotokopisini ibraz ettiği, bu belgeye istinaden kredi tahsisinin sağlandığı şeklindeki olayda; bankanın kredi tahsisinden önce ibraz edilen vergi levhasının gerçek olup olmadığını ilgili Vergi Dairesi'nden araştırma imkanının bulunduğu, sanığın bankanın denetim olanağını ortadan kaldıracak nitelikte hileli bir hareketinin bulunmadığı ve sanığın kredi borcunun taksitlerini süresinde ödemesi nedeniyle bankanın bir zararının da bulunmadığı anlaşılmakla; atılı dolandırıcılık suçunun yasal unsurları itibariyle oluşmadığından sanığın beraatına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi, 2- Sanık ......'ın sahte belge ile bankaya kredi kartı başvurusunda bulunduğu ve sözleşme imzaladığı olayda; 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu’nun 37/2. maddesinde yer alan “kredi kartı veya üye işyeri sözleşmesinde veya eki belgelerde sahtecilik yapanlar veya sözleşme imzalamak amacıyla sahte belge ibraz edenler" şeklindeki düzenlemenin sözleşmenin İmzalanmasını da kapsayacak aşamaya kadar uygulanabileceği, kredi kartı sözleşmesinin düzenlenmesinden sonra kartın üretilmesi halinde ise TCK'nın 245/2. maddesine temas eden suçu oluşturacağı cihetle; mağdur bankanın yaptığı araştırma sonucunda henüz kart üretilmeden, sanığın eyleminin ortaya çıkması karşısında, 5464 sayılı Kanun'un 37/2. maddesinde düzenlenen suçun oluştuğu gözetilmeden, yazılı şekilde nitelikli dolandırıcılığa teşebbüs suçundan hüküm kurulması, Kanuna aykırı olup, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 23/02/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.