Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2013/23964 · K. 2014/24132

4. Ceza Dairesi         2013/23964 E.  ,  2014/24132 K. "İçtihat Metni" Nitelikli yaralama ve hakaret suçlarından sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 32/1. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, anılan Kanun’un 57. maddesi gereğince koruma ve tedavi amaçlı olarak Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinde koruma ve tedavi altına alınmasına, sanığın yerleştirildiği kurumda toplum açısından tehlikeliğinin önemli ölçüde ortadan kalktığı veya azaldığının bildirilmesi halinde serbest bırakılma kararı verilmesine ilişkin, Muğla 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/03/2013 tarihli ve 2012/559 esas, 2013/187 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.06.2013 gün ve 199418 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi: İstem yazısında: “Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun “Akıl hastalığı” kenar başlıklı 32. maddesinin 1. fıkrasındaki “Akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayamayan veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği önemli derecede azalmış olan kişiye ceza verilmez. Ancak, bu kişiler hakkında güvenlik tedbirine hükmolunur.” Anılan Kanun’un “Akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirleri” kenar başlıklı 57. maddesinin 1. maddesindeki “Fiili işlediği sırada akıl hastası olan kişi hakkında, koruma ve tedavi amaçlı olarak güvenlik tedbirine hükmedilir. Hakkında güvenlik tedbirine hükmedilen akıl hastaları, yüksek güvenlikli sağlık kurumlarında koruma ve tedavi altına alınırlar.” Şeklindeki düzenlemeler karşısında, sanık hakkında koruma ve tedavi amaçlı olarak güvenlik tedbirine hükmedilerek yüksek güvenlikli sağlık kurumlarında koruma ve tedavi altına alınmasına karar verilmesi gerekirken, “koruma ve tedavi amaçlı olarak Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinde koruma ve tedavi altına alınmasına” hükmedilerek infazı kısıtlayacak şekilde tedavi edecek kurumun gösterilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir. Gereği düşünüldü: İddianame ve kararda açıklanan eylemlere, Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun kararına, kanun yararına bozma isteminin kapsamına ve tebliğname tarihine göre, işin incelenmesi Yüksek 3. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 08.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.