Yargıtay 14. Ceza Dairesi · E. 2013/2473 · K. 2014/12786

14. Ceza Dairesi         2013/2473 E.  ,  2014/12786 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (üç kez) HÜKÜM : Mağdure ...'ye yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, mağdure ...'e yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından mahkûmiyet Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık hakkında mağdure ...'e karşı çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulaln mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesinde; Dosya içeriğine göre, cinsel istismar eylemini mağdurenin ağzını kapatmak suretiyle cebir kullanarak gerçekleştirdiği anlaşılan sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 103/4. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, Sanık hakkında mağdure Sude'ye karşı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçu yönünden kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak, Mağdurenin aşamalardaki istikrarlı anlatımları ve tüm dosya içeriğinden, sanığın mağdureye karşı Mayıs 2009 ve Temmuz 2009 tarihlerinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında birden fazla kez çocuğun basit cinsel istismarı suçunu işlediği halde, cezasının TCK.nın 43. maddesi gereğince arttırılmaması, Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yeralan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü ve yeni düzenlemeye göre, TCK.nın 103/6. maddesindeki ruh sağlığındaki bozulmanın cezada artırım nedeni olmaktan çıkarıldığı gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.