Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2013/2501 · K. 2013/23085

12. Ceza Dairesi         2013/2501 E.  ,  2013/23085 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK'nın 89/1-2-d, 22/3, 62, 52/2-4, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet. Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin kusur kabulüne yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1- Sanığın bölünmemiş, iki yönlü ve toplamda 8,4 metre genişliğindeki caddede idaresindeki araçla seyrettiği, 22 metre ileride bulunan yaya geçidinden geçmeyip sanığın sol tarafından yola çıkan ve karşıya geçmek isteyen asli kusurlu yaya katılanı gördüğünde direksiyonu sola kırdığı ancak zamanında etkin tedbir almaması ve hızını mahal koşullarına uydurmaması nedeniyle aracının sağ yan ayna tarafıyla yaya katılana çarptığı ve yaralanmasına neden olduğu, her ne kadar sanığın olaydan 1 saat kadar sonra yapılan alkol ölçümünde 55 promil alkollü olduğu tespit edilmiş ise de, olayın gerçekleşme şeklinde alkolün etkili olduğuna ve sanığın güvenli sürüş yeteneğini kaybettiğine ilişkin dosya içeriğinde bilgi ve belge yansımadığı, bu oranda alkollü ... kullanılmasının tek başına bilinçli taksirin koşullarını oluşturmayacağı, dolayısıyla olayda bilinçli taksir koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, sanık hakkında fazla ceza tayini, 2- İki sınır arasındaki temel ceza belirlenirken, suçun işleniş biçimi, sanık tali kusurlu ise de mağdurun yüzünde sabit iz kalacak şekilde yaralanması, maddede öngörülen cezanın üst sınırı da nazara alınmak suretiyle adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, asgari hadden ceza tayini, Kabule göre de; Temel ceza üzerinden yapılacak arttırımın, TCK'nın 61/2. maddesi gereğince öncelikle bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması suretiyle yapılması gerekirken, uygulama sırasında yanılgıya düşülerek temel ceza üzerinden TCK'nın 89/2-d fıkrası gereğince arttırım yapılmış olması, Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.