Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2013/25334 · K. 2014/12705

12. Ceza Dairesi         2013/25334 E.  ,  2014/12705 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal Hüküm : Beraat Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya kapsamına göre, sanık ...'in, bitkisel ürünlerin satışını yaptığı htttp://www.....com adlı internet sitesinde, bitki ve bitki özlerinin kullanımına dayalı tedavi yöntemleriyle ilgili çeşitli basın ve yayın organlarında yaptıkları açıklamalar nedeniyle kamuoyu tarafından tanınan ve herbalist olarak adlandırılan kişilere yer vermesinin ardından, katılan ...'in, bilgisi ve rızası dışında, yüzünü gösteren resmini ve adını kullanan sanığın haksız kazanç elde ettiğine dair şikayeti üzerine sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kamu davası açıldığı olayda, Herbalist olarak kamuya mal olmuş katılanın kendisine ait internet sitesinde de benzer ürünlerin satışını yaptığı nazara alındığında, sanık tarafından yayınlanan katılana ait resmin ve katılan hakkındaki açıklamaların, katılanın başkalarının görmesini ve bilmesini istemeyeceği özel yaşam alanına ilişkin bir görüntü ya da katılana özel bir bilgi niteliğinde olmadığı anlaşılmakla, Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sübuta ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak, Sanığa yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle sanığın CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken, sanığın üzerine atılı suç açısından kast veya taksirinin bulunmadığından bahisle, CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat hükmü kurulması, Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 1. paragrafının, “Yapılan yargılama sonunda, sanığa yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu anlaşıldığından, CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince sanığın beraatine”, şeklinde değiştirilmesi ve hüküm fıkrasındaki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.