Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2013/26612 · K. 2014/1652

4. Ceza Dairesi         2013/26612 E.  ,  2014/1652 K. "İçtihat Metni" Tebliğname No : 4 - 2011/289965 MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi TARİHİ : 08/07/2010 NUMARASI : 2010/20 (E) ve 2010/540 (K) SUÇ : İftira Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Yokluğunda verilen hüküm kendisine 7201 sayılı Tebligat Kanunun 21. maddesine göre 29.07.2010 tarihinde tebliğ edilen sanığın tebligat tarihlerinde Bursa Yenişehir Cezaevinde bulunduğu belirlenmekle, yapılan tebligat geçersiz olduğundan öğrenme üzerine verilen 22.06.2011 tarihli temyiz isteminin yasal süresinde olduğu kabul edilerek, temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekir. Somut olayda, sanığın müştekilere yönelik iddiaları nedeniyle yürütülen soruşturmada "kovuşturmaya yer olmadığına" dair verilen kararın, iftira suçunun işlendiğinin kesin kanıtı olamayacağı ve sanığın Anayasa'nın 74. maddesi ile teminat altına alınan "Anayasal dilekçe-şikayet hakkı" nı kullandığı gözetilmeden ve iftira suçunun öğeleri ile suçsuz olduğunu bildiği bir kişiye karşı suç yükleme özel kastının nasıl oluştuğu da açıklanıp tartışılmadan, kanuni temelden yoksun gerekçeyle hükümlülük kararı verilmesi, 2-Kabule göre de; Sanığın İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığına verdiği 25.08.2006 havale tarihli dilekçe ile aynı suç işleme kararıyla tek bir fiille katılan N.. K.. ile müşteki B.. A..'a karşı gerçekleştirdiği iftirada eylemi nedeniyle, TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması gerektiği düşünülmeden, aynı Kanunun 267/1. maddesi uyarınca şikayetçi sayısınca ayrı ayrı mahkumiyet kararları verilmesi, Kanuna aykırı ve sanık E.. A.. müdafinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.