Yargıtay 13. Hukuk Dairesi · E. 2013/27335 · K. 2013/32020

13. Hukuk Dairesi         2013/27335 E.  ,  2013/32020 K. "İçtihat Metni" ... vekili Avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 16.2.2012 tarih ve 266-73 sayılı hükmün Dairenin 11.6.2013 tarih ve 2252-15715 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu. KARAR Davacı, davalının avukat olduğunu, davalıya tahsil etmesi için 20.5.1999 tarihinde toplam 39.000TL bedelli üç adet bono ve vekaletname verdiğini, davalının sadece 5.000TL bedelli bono için ihtiyati haciz kararı aldığını, yeteri kadar haciz yapmadığını, 4.4.2000 tarihinde 6.578,89TL tahsil etmesine rağmen kendisine ödemediğini, bir kısım haczi kaldırdığını, taşınmazların kaçırılmasına neden olduğunu, verdiği teminat ve masrafları iade etmediğini, vekaleti kötüye kullanarak zarara uğramasına sebep olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla icra dosyasından tahsil edilen paranın 9 yıldır ödenmemesi nedeniyle 30.000TL, verdiği teminat ve masrafların iade edilmemesi nedeniyle 20.000TL, hacizli taşınmazlar üzerindeki hacizlerin kaldırılması ve tasarrufun iptali davası açmayarak satışının kesinleşmesine neden olduğundan bu taşınmazların değeri yönüyle 30.000TL olmak üzere toplam 80.000TL’nin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir. Davalı, davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; verilen karar, tarafların temyizi üzerine Dairemizce onanmış; davacı, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. 1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında gösterilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK’nun 440.maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme istemlerinin reddine karar vermek gerekir. 2-Davacı, avukat olan davalının vekaleten 4.4.2000 tarihinde 6.578,89TL tahsil ettiğini, bu parayı kendisine ödemeyerek uhdesinde tuttuğunu ileri sürerek, bu kalem alacak yönünden fazlasını saklı tutarak 30.000TL’nin faiziyle davalıdan tahsilini istemiştir. Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda bu kalem alacağın 6.520,77TL üzerinden kabulüne karar verilmiştir. Taraflar arasındaki ilişki vekâlet akdinden kaynaklanmaktadır. BK.nun 392.maddesinde “Vekil, müvekkilin talebi üzerine yapmış olduğu işin hesabını vermeye ve bu cihetten dolayı her ne nam ile olursa olsun almış olduğu şeyi müvekkile tediyeye mecburdur.Vekil zimmetinde kalan paranın faizini de vermeğe mecburdur.” hükmü düzenlenmiştir. Anılan hüküm gereğince davalı vekil parayı çektiği tarihten itibaren bunu davacıya ödemekle yükümlü olup paranın çekildiği tarih itibarıyla temerrüde düştüğünün kabulü gerekir. Buna göre, davacı, paranın davalı tarafından çekildiği tarihten itibaren alacağa faiz yürütülmesini isteyebilir. Mahkemenin bu yönü göz ardı ederek yanlış değerlendirme ile bu kalem alacak yönünden sadece asıl alacağa hükmetmiş olması usul ve yasaya aykırı olup hükmün bu nedenle bozulması gerekirken, Dairemizce zuhulen onandığı bu kez yapılan inceleme ile anlaşılmış olduğundan, davacının karar düzeltme talebinin kabulüne, Dairemizin onama ilamının kaldırılmasına, hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının ikinci bendin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme istemlerinin reddine, ikinci bent gereğince davacının karar düzeltme isteminin KABULÜNE, Dairemizin 11.6.2013 gün, 2013/2252-15715 sayılı “onama” kararının kaldırılmasına, hükmün yukarda açıklanan nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 104.35 TL harcın istek halinde iadesine, 19.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.