Yargıtay 7. Hukuk Dairesi · E. 2013/27627 · K. 2013/24173

7. Hukuk Dairesi         2013/27627 E.  ,  2013/24173 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :İş Mahkemesi vekili Av.... Dava Türü : Alacak Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre,davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine, 2-Davacı, uzman ünvanıyla çalışan müvekkilinin, çalıştığı süre zarfında her gün mesai bitiminde ve hafta tatillerinde ve genel tatillerde çalışmış olmasına bu haklarının da kendisine ödenmediğini bildirerek 10,00 TL fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili alacağının davalıdan tahsilini İstemiştir. Davalı, İş sözleşmesinin eki olan Aylık Ücretli Personel Yönetmeliğinin fazla mesai başlıklı 5.02.maddesine göre, fazla mesai yapılmasının yetkili makamdan önceden onay alınması şartına bağlı olduğunu, işyerinde ön müsaade olmaksızın mesai yapılmasının mümkün olmadığını, işverenin isteği ve talimatı dışında yapılan çalışmaların fazla mesai kabul edilemeyeceğini müvekkili şirketin güvenliği için kapıda kart basma ünitesi olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile toplam 4.457,69 TL brüt fazla mesai alacağının 18.04.2013 temerrüt tarihinden itibaren faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Somut olayda, davacı vekili dava dilekçesi ile 10,00 TL fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacağı isteğinde bulunmuştur. Davacı vekili, dava dilekçesi ile istediği toplam miktarın ne kadarının fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacağına ilişkin olduğunu dava sonucuna kadar açıklamamıştır. Bu durumda toplam istediği miktarı her bir alacak için müsavi(eşit düzeyde) (10.00:1/3)=3.33 TL olarak istediği kabul edilmelidir. Mahkemece davacının her alacak için istediği toplam miktarı sadece fazla ücreti alacağı için istemiş gibi değerlendirip, sonuca gidilmiş olması hatalı olmuştur. O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır. SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 31/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. yç