Yargıtay 7. Hukuk Dairesi · E. 2013/27628 · K. 2013/24174

7. Hukuk Dairesi         2013/27628 E.  ,  2013/24174 K. "İçtihat Metni" Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre,davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine, 2-Davacı, çalıştığı süre zarfında her gün mesai bitiminde ve hafta tatillerinde ve genel tatillerde çalışmış olmasına rağmen 2002 yılından sonra bu haklarının da kendisine ödenmediğini bildirerek toplam 10.000,00 TL fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili alacağının davalıdan tahsilini istemiştir. Davalı, İş sözleşmesinin eki olan Aylık Ücretli Personel Yönetmeliğinin fazla mesai başlıklı 5.02.maddesine göre, fazla mesai yapılmasının yetkili makamdan önceden onay alınması şartına bağlı olduğunu, işyerinde ön müsaade olmaksızın mesai yapılmasının mümkün olmadığını, işverenin isteği ve talimatı dışında yapılan çalışmaların fazla mesai kabul edilemeyeceğini müvekkili şirketin güvenliği için kapıda kart basma ünitesi olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile toplam 26.562,53 TL fazla mesai alacağının 10.000,00 TL'sinin 14.5.2013 dava tarihinden bakiye 13.562,53 TL'sinin 3.12.2013 ıslah tarihinden itibaren faiziyle tahsiline fazla talebin reddine karar verilmiştir. Somut olayda, davacı vekili dava dilekçesi ile 10.000,00 TL fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacağı isteğinde bulunmuştur. Davacı vekili, dava dilekçesi ile istediği toplam miktarın ne kadarının fazla çalışma, genel tatil ve hafta tatili alacağına ilişkin olduğunu dava sonucuna kadar açıklamamıştır. Bu durumda toplam istediği miktarı her bir alacak için müsavi(eşit düzeyde) (10.000,00 TL:1/3)=3.333,33 TL olarak istediği kabul edilmeli ve sonuca gidilmelidir. Mahkemece davacının her alacak için istediği toplam miktarı sadece fazla ücreti alacağı için istenmiş gibi değerlendirip sonuca varılmış olması hatalı olmuştur. O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır. SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 31/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.